donderdag 29 januari 2015

Fietsje Gedichtendag 2015

Ik werd geboren
met een fietsje aan me vast.
Heel ongemakkelijk was dat.

De stang zat scheef, het zadel plakte
en mijn moeder gilde:
Hé, wat moet dat fietsje daar?

De doktoren fronsten,
de verpleegsters lachten,
maar mijn vader suste, kuste: stil maar,

tilde me met heel het roodgelakte
ding zo uit mijn moeder waar ik al drie nachten
in had rondgereden, vaak was uitgegleden.

Ik ben een hele goede fietser.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Tekeningen Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012. 

woensdag 28 januari 2015

Boer Boris gaat naar zee

Boer Boris heeft vakantie.
Boer Boris gaat naar zee.
Hij pakt zijn kleine koffertje.
Wat neemt Boer Boris mee?
Ted van Lieshout. Tekeningen Philip Hofman. Gottmer, 2015

maandag 26 januari 2015

Zo zijn ouders

Het lijkt soms of je ouders iedere dag
alleen maar zeggen wat je moet doen of niet mag.

POETS JE TANDEN! ZEG DANKJEWEL. LOOP DOOR! RUIM OP!
Niet meer snoepen! Was je handen! Eet je erwten!

Doe dit, doe dat, iedere keer,
het is stomvervelend - maar je ouders doen MEER...

Ouders kunnen goed dingen maken:
rails, knuffels, knieën en andere zaken.

Op ouders kun je zandkastelen bouwen
en ze helpen ook om je warm te houden.

Ouders zijn stoelen waarop je kunt springen
en vuilnisbakken voor vieze dingen.

Ouders kunnen goed tenten bouwen,
een paard zijn
of als ezel sjouwen
...
Peter Bently. Uit: Zo zijn ouders. Illustraties Sara Ogilvie. Oorspr. Meet the parents, vertaald door Jesse Goossens. Lemniscaat, 2015.
Kinderen zullen er van opkijken wat ouders allemaal voor hen doen. Ook bij sommige ouders gaan de schellen van de ogen vallen: wauw, ja, dat doen ze allemaal. Vandaag verschijnt dit grappige prentenboek waar moderne ouders zich moeiteloos in zullen herkennen. 
Het echte verhaal wordt in de mooie, losse, tekeningen verteld: een moeder die loopt te sjouwen met boodschappentassen, kind, knuffel en step; een vader waar je in kunt klimmen, ouders die knuffelen en je bloementekening droog föhnen als je  per ongeluk de bloemen daarop water hebt gegeven of die een chique mevrouw kalmeren als jij je ijsje op haar dure laarzen hebt laten vallen.
Leuk dat er meerdere kleurtjes ouders zijn uit verschillende milieus. Klein kritiekpuntje: vaders doen ook boodschappen en plakken pleisters, moeders stoeien ook.

Leeftijd: 3+.

maandag 19 januari 2015

Schop

Voetballen
met mijn kleine zusje,
weet je hoe dat gaat?
Ik leg de bal
vlak voor haar voet
en doe dan voor
hoe het moet.
 - Dan schopt ze
soms de lucht,
soms de straat
maar óók soms de bal.
Mijn kleine zusje...
Ze leert het al!
Theo Olthuis. Uit: Hoera, ik ben weer wakker. Illustraties Charlotte Dematons. Holland, 2011.

maandag 12 januari 2015

Ode aan een ster

Zwart was de nacht.
Op straat
gleed ik uit
met de gestolen ster in mijn broekzak.
...
Ik stopte haar
bang
onder mijn bed.
Niemand mocht haar vinden.
Maar haar licht
doorpriemde
eerst
de wollen matras
en daarna
het dak van mijn  huis.
...
Pablo Neruda. Vertaling Bart Vonck. Illustraties Elena Odriozola. De Eenhoorn, 2014. 

donderdag 8 januari 2015

De vogel Nebukàtnezar

De vogel Nebukàtnezar
Woont heel ver weg in Zanzibar.
Hij zit al jaren op zijn nest
En doet verschrikkelijk zijn best
Te zingen als de Madrigaal,
Maar ach, zijn keel is veel te schraal.

De vogel Madrigaal schrijft echter
Steeds brieven naar de vogelrechter,
Want hij is boos om dat gezang
En eigenlijk een beetje bang,
Dat vogel Nebukàtnezar
De beste wordt van Zanzibar.

De rechter heeft nu zonder schromen
Spontaan een wijs besluit genomen,
en heeft een order uitgevaardigd,
Dat ieder die zich nog verwaardigt
Te zingen, daar in Zanzibar,
Wordt opgesmuld met huid en haar.

Dus zwijgen nu in Zanzibar
De vogel Nebukàtnezar
En ook de vogel Madrigaal
En àlle vogels, allemaal.
Ze zwijgen, wat des rechters wil is,
zodat het daar ontzettend stil is.
Chris Scheffer. In: Er staat een taart in lichterlaaie. Samenstelling Jan van Coillie, ill. Harmen van Straaten. Maretak/Davidsfonds Infodok, 2004.

dinsdag 6 januari 2015

Driekoningen (6 januari)

Driekoningen, driekoningen,
geef mij een nieuwe hoed.
Mijn ouwe is versleten,
mijn moeder mag 't niet weten.
Mijn vader heeft het geld
al op de toonbank neergeteld.

Driekoningen, driekoningen,
geef mij een nieuwe jurk.
Mijn ouwe zit vol gaten,
mijn oma heeft de maten.
Mijn opa heeft gespaard
en keurig elke knoop bewaard.
Koos Meinderts. Uit: De liedjesalmanak. Herfst en winter. Ill. Annette Fienieg. Rubinstein, 2013.

donderdag 1 januari 2015

Voorgoed voorbij: wilde dieren in het circus

2015 is het jaar waarin er geen wilde dieren meer in het circus mogen. Officieel mag dat vanaf 15 september 2015 niet meer.
Los van de vraag of het zo'n goed besluit is (Wilde dieren de tent uit, bij nader inzien), 
 moeten circusdirecteuren en andere circusmedewerkers er vast enorm aan wennen. Daarom een saluut aan al die wilde dieren, die jarenlang in circussen hebben gewerkt:
Circusdirecteur
Rare mensen doen
hier dingen
die ik
METEEN
na wil doen:

glitterpaarden laten draven
op het klappen van publiek,

dansen over dunne draadjes
door de torenhoge tent,

met een zweepslag trotse tijgers
dwars door hoepels vuur doen springen.

Als ik hier de baas was,
zag ik
alles
elke dag.

Ogen dicht, daar ga ik:
tromgeroffel,
brede lach,
armzwaai,
hoge hoed.

Nu weet ik wat ik worden moet.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Gedichten voor kinderen en anderen. Illustraties Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012.

maandag 29 december 2014

Omasoep

Bij oma zit ik
in de stoel van opa,
die is al dood.

We eten dikke
omasoep, altijd dezelfde,
groenrood met gekke balletjes.

Niemand anders
maakt die soep, daarom
heet ze zo.

Straks
vraag ik haar
hoe ze dat doet.

Je zult het zien, in eenentwintigtien
wordt deze soep nog opgeschept
naar eeuwenoud familierecept.
Diet Groothuis. Uit: Waar ik ben. Illustraties Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012.

donderdag 25 december 2014

Het kleine koningskind

Kom ga je mee
naar het kleine koningskind.
Kom ga je mee
en neem een mooi cadeautje mee.
Iets van zilver of van goud
waar een koningskind van houdt.

Ja, ik ga mee
naar het kleine koningskind.
Ja, ik ga mee
maar ik neem geen dure dingen mee.
Ik weet niet of je 't nu ziet,
dure dingen heb ik niet
ik heb alleen een trommel,
twee stokken en een lied.

Een lange stoet van mensen
ging langs het koningskind.
Ze gaven hem cadeautjes
met een strik of met een lint.
De jongen met de trommel
liep netjes achteraan.
Je hoorde hem heel zachtjes
op zijn trommel slaan.

Ook hij kwam langs het kindje
in de stal van Bethlehem.
Daar speelde hij zijn liedje
en zong met ijle stem:

Vergeef me kleine koning,
goud of zilver heb ik niet.
Ik heb alleen een trommel,
twee stokken en een lied.

De jongen met zijn trommel
in het bleke morgenlicht,
speelde voor het koningskind
een lach op zijn gezicht.
Koos Meinderts. Uit: De liedjesalmanak, herfst en winter. Illustraties Annette Fienieg. Rubinstein, 2013.