maandag 11 januari 2010

Vanuit de ruimte

Windstil en ondersteboven
Vanuit de ruimte lijkt de aarde leeg
een toverbol van tranen en pannenkoekendeeg.

Spiegeltje, spiegeltje van het meer
woont grootmoe nu bij grote beer?

Ik spring in het rimpelloze vel van een plas
naast grootva met een zilverlint op zijn das.

Duik kopje-onder, een visje zwaait met haar vin
naar boven, zegt ze, zwemmen geeft weer zin.

Peter Holvoet-Hanssen&Noëlla Elpers. In: Kwam dat zien, kwam dat zien, Querido, 2008.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen