woensdag 14 april 2010

Pas zes Aan de rivier

Ik kon koken
toen ik zeven was.
Pa leerde het me -
eieren,
steak,
groenten,
rijst,
en gebraden kip -
in onze oude oven
met de zware deur
die zo heet werd
dat ik mijn vingers
vier keer brandde
voordat ik leerde
hem te openen
met de theedoek in mijn hand.
Mijn broer Keith
kon het huis vegen
in precies tien minuten,
en hij poetste de badkamer
tot die glom als een medaille.
Keith en ik maakten grappen
over ons keurige
schone huis
dat vanaf de straat
zo arm en smerig leek,
maar binnen naar gebraden kip
en schoonmaakmiddelen rook,
doordat mijn broer
en ik
het werk deden
dat ma ons naliet.
Ze stierf
toen ik zeven was,
en Keith
pas zes.
Harry woont in een slaperig dorp waar nooit iets gebeurt. Tenminste, op het oog. In prachtige, beeldende  hoofdstukjes als hierboven lezen we over zijn leven, zijn vader en moeder, broertje Keith, vriendin Linda en de saaie mensen in het gezapige dorp. Harry wil weg, de wereld in. Hij voelt zich alleen. Maar dat verandert.
Ongelooflijk boek van de Australische Steven Herrick door de compacte vrije verzen, het sterke verhaal,  fotografische beelden, geweldige vertaling. Meteen lezen!
Steven Herrick, Aan de rivier. Lemniscaat, 2007. Verkrijgbaar in jeugd- en volwasseneditie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen