donderdag 31 maart 2011

Yes

Hier is nog een Superguppiegedicht. Om voor te lezen of uit je hoofd te leren!
Ik geef mijn zusje les
in yes.
Ik zeg: 'Dat zeg je
als je  blij bent dat je bij mij bent,
dat ik je grote broer ben,
dat ik sterk ben,
en stoer,
en dat ik je heel even maar
geknepen heb vandaag.
Dat zeg je als ze vragen:
Is je broer de allerbeste?
Yes! zeg jij dan,
en dan doe je met je vuisten,
zó dus, zusje,
zó.'
Heeft ze het begrepen?
Zusje fluistert:
no.
Edward van de Vendel. Uit: Superguppie krijgt kleintjes. Tekeningen: Fleur van der Weel. Querido, 2005.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Lekker vliegen. VOESJ!

De kinderen van meester Rik van basisschool de Springplank uit Rhenen hadden al veel stoere en lieve gedichten klaarliggen toen ik op bezoek kwam als dichter in de klas voor de workshop gedichten maken. Die nieuwe gedichten maken ze nog af. Hier wat van hun eerste producten:
Liefde
Daar staan een jongen en een meisje, ze zijn verliefd.
Ze zeggen: 'jij bent mijn hartendief'.
Zij: 'van hem kreeg ik een boeket'.
Hij: 'met jou heb ik heel veel pret'.
Liefde liefde, liefde is fijn,
maar soms doet het wel pijn.
Later als ik ouder ben, dan wil ik trouwen,
en een groot huis bouwen.
Liefde liefde, liefde doet soms pijn,
maar toch wil ik voor altijd bij je zijn.
Djoni
De ruimte
Het ruimteschip start. Wat een groot wrak.
Er is geen zuurstof meer. Wat zeg ik,
ik wil nog een keer.
Ruimtekleren zijn zwaar, wat raar...
De raket wordt te zwaar!
Wat zijn we superhoog.
We maken een grote boog.
Wat is de wereld klein,
wat heb ik het nu fijn.
Peter
Verliefd
Ik zag liefde in zijn ogen.
Toen er twee witte duiven overvlogen.
Hij is aardig, dus niet kwaadaardig.
Kleurige beestjes overal.
Een stelletje dat waren wij al.
Een boeket, een hart, een engel.
Ik wil zoenen met mijn bengel!
Tessa
Vuur
Vuur verwoest een schuur
daarachter staat een muur
daarna blussen
en daarna klussen
dat is geen werk voor de mussen
vraag dat maaar aan de Russen
vuur geeft licht
wat een raar gedicht
aan het eind van dit gedicht
moet ik naar Maastricht
ik ken een coole gast
met een kwast
hij schildert vuur
met een schuur
dit is het eind van dit gedicht
ik moet echt naar Maastricht
Vincent
Feest
Ga lekker feesten,
zoals de meesten.

Draag een jurk,
weg met die kurk.
Iemand vraagt mij ten dans.
Dit is mijn grote kans.

Ben blij.
Hoort er bij.
Neem een gebakje.
Feest nog door op mijn gemakje.
Norina
Oorlog
Oorlog maken is niet fijn, veel mensen hebben dan pijn.
Van klein naar groot gaan ze allemaal dood.
Soldaten lopen in een rij met geweren in hun zij.
Grote tanks maken alles kapot en heel veel mensen vinden dat rot.
Straaljagers vallen aan en alle mensen willen vluchten gaan.
Wail
Liefde
Geef een bloem.
Krijg een zoen.
Teken een hart in mijn boek.
En kijk dan om de hoek.
Niemand zo blij als wij.
Verliefd zijn is een zaak.
Toen ik jou zag was het raak.
Nu een stelletje.
Liefde is geen spelletje.
Talitha
Zo vrij als een vogel
Zo hoog vliegen,
en nooit liegen.
Zo vrij als een vogel,
en geen jager met een kogel.
Lekker zweven,
dat is toch een mooi leven.
Later krijgt de vogel een baby,
dan noem ik hem Zedy.
Maar je wordt ook verwend door de mensen,
wat wil je nog meer wensen.
Lekker blèren,
en je ziet nul militairen.
Het klinkt misschien raar,
maar het is waar.
Hoog in de bomen,
je kunt overal komen.
Even lekker zitten in je nest,
en geen koeienmest.
En dan weer lekker vliegen. VOESJ!
Michelle

woensdag 30 maart 2011

Rumoer rumoer!

Rumoer, veel rumoer in kinderboekenland! Over de Prijs van de Nederlandse kinderjury bijvoorbeeld. Veel kinderboekenschrijvers vinden dat de boeken van Geronimo Stilton niet mee zouden moeten kunnen doen, omdat ze geschreven worden door een heleboel anonieme schrijvers en niet door één schrijver. Dat is niet eerlijk, zeggen ze. Ze zeggen dat de prijs van de Nederlandse Kinderjury naar een echte schrijver moet gaan, die zelf al zijn of haar boeken heeft geschreven, ook al vinden sommige schrijvers het toch ook fijn dat zoveel kinderen nu boeken lezen dankzij muis Geronimo.
Paul van Loon schrijft erover op zijn weblog: "Als mijn boek WEERWOLFBENDE uitgekozen wordt door de Nederlandse Kinderjury, heb ik eigenlijk niet zo veel zin om op het podium te gaan zitten naast een man/vrouw in een muizenpak, die niet de schrijver is van het boek dat na een intensieve tv-reclamecampagne gekozen is (en ongetwijfeld dus zal winnen.)... Want het is een beetje raar dat je met vier schrijvers daar zit en met één verklede figuur die niet de schrijver is van het boek dat bij de vijf uitverkozen boeken hoort. Ik weet dus nog niet zo goed of ik er naartoe zal gaan, want natuurlijk wil ik al die kinderen die eventueel op mijn boek gestemd hebben niet teleurstellen. Dat zou minachting zijn van de stemmers en dat wil ik echt niet! Dit is dus echt een probleem. jongens en meisjes! Ik weet nog niet wat ik zal doen. Wat vinden jullie?" Zijn tweede blogberichtje erover vind je hier.
Als je wilt lezen wie er nog meer over geschreven hebben,  kijk dan eens op de weblogs van Ted van Lieshout (lees ook alle reacties),  Manon Sikkel op 14 maartJan Paul Schutten en Bart Moeyaert.
Wat vind je er zelf eigenlijk van? Of wil je liever gewoon stemmen? Dat kan hier!
In Belgie is het nog steeds Jeugdboekenweek Zie Kinderboekenblog.nl, over geheimen. Met bijvoorbeeld een geheim vervolgverhaal door kinderboekenschrijvers, -tekenaars en kinderen. Volg de tips en win het boek op de laatste dag van de jeugdboekenweek, dat is 3 april: zie hier.
Verder heeft de Australische tekenaar (!verrassing) Shaun Tan de zowat belangrijkste kinderboekenprijs van de wereld, de Astrid Lindgren Memorial Award gewonnen. Volgens de jury is Shaun een "meesterlijk visueel verhalenverteller". Klik hier voor het blogbericht over zijn boek 'Verhalen over een verre voorstad" .
Is dat alles? Nou nee natuurlijk. In kinderboekenland gebeurt veel meer. Vandaag nog één berichtje:  kinderboekenuitgevers  Querido, Leopold en Ploegsma en educatieve uitgeverij Zwijsen gaan samen digitale kinderboeken uitgeven voor smartphones, tablets en digitale schoolborden. Dat wordt vast een succes. Als ze de schrijvers van de boeken nou ook goed betalen, is dat ook weer geregeld!

maandag 28 maart 2011

Vliegensvlugge Vlieg

Kijk eens wie daar vliegt,
het is Vliegensvlugge Vlieg!
Vliegensvlugge Vlieg
zoemt wat in het rond
en ziet een grote grijze kont.

'Grote Grijze Olifant,
kijk eens wat ik durf,
ik ga zitten op je slurf!'

Grote Grijze Olifant
voelt, er kriebelt wat.
'Het is Vlieg,
ik stamp hem plat!'

Grote Grijze Olifant
houdt hem heel goed in het oog.
STAMP! VOET! STAMP!
Maar wie vliegt daar vlug omhoog?
Zo gaat vliegensvlugge Vlieg  nog meer Grote Dikke Dieren langs, maar of ze hem te pakken krijgen? 
Prachtig uitgevoerd prentenboek voor peuters en kleuters, met grote kleurrijke platen en door Koos Meinderts vertaalde, lekker lopende rijmpjes. Een fijn vastpakboek.
Toch krijgt het nergens de swing en vrolijkheid van het vergelijkbare 'Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft'.  Ook daar de lol van net-over-de-grens-woorden en een klein dier tegen grote, maar origineler in tekst en beeld. De personages in  'Kleine mol' krijgen ook veel meer een eigen karakter toebedeeld dan in 'Vliegensvlugge Vlieg'.
Het leeft gewoon niet lekker mee met Vlugge Vlieg, Olifant, Nijlpaard en Tijger, en daardoor beklijft het boek niet.
Vliegensvlugge Vlieg.Tekst Michael Rosen, ill. Kevin Waldron. Vertaling Koos Meinderts. Lemniscaat, 2010.

woensdag 23 maart 2011

Strik

Naar een olifant
kijken en denken wát een
lelijke vlinder!
Mustafa Stitou. 21 maart, Scheurkalender Jeugdpoëzie 2011. Samenstelling Karel Eykman en Ineke Holzhaus. Van Gennep, 2010.

maandag 21 maart 2011

Winnaar van de Brabantse Jeugdliteratuurprijs

Mario van Brakel heeft zaterdag de Brabantse Jeugdliteratuurprijs 2011 gewonnen met 'Het zwijgen van de vossen'. Op Jaap Leest kun je lezen waarom, en wie er níet hebben gewonnen.

Kuddedieren

Kudde koeien
in een wei

geen eentje droevig
geen eentje kwaad
geen een jaloers
geen eentje blij

geen enkel
emotioneel
gedoe

koe
en daarmee
koe
Behalve nu! Koeien die nu de wei ingaan na een lange winter op stal zijn HEEL blij! Ze springen als gekken in het rond. Dat heet 'koeiendans'.
Erik van Os. Uit: Koe en daarmee koe. Ill. Piet Grobler. Lemniscaat, 2008.

donderdag 17 maart 2011

Raar

Ben ik raar?
Ben ik raar vraag ik aan m’n moeder.
Raar jij raar?
Ja,  hoezo?
Oké, ik ga naar buiten.
ik ga touwtje springen.
Ik raar hoe komt ze daar nou bij?
Mijn moeder is zelf raar.
Als ze zegt dat ik raar ben, is ze zelf raar.

raar

Ik ga naar m’n vriendin.
Ben ik raar? vraag ik haar.
Ja, hoezo?
Oké, ik ga weer naar huis.
Ik ga weer touwtje springen
Laat dan maar !
Maria Janssen, 8 jaar
De kinderen uit groep 5, 6 en 7 van de Cuneraschool in Rhenen hebben prachtige gedichten geschreven tijdens mijn poëzieworkshops, onderdeel van het project Dichter in de Klas van KunstCentraal. 
Maria stuurde die van haar op. Kunnen andere kinderen zien hoe leuk gedichten schrijven wel is!

woensdag 16 maart 2011

Deventer Juniordictee 2011

Kun jij goed spellen?
Of DENK je dat je dat kunt? Maak dan je borst maar nat. Overmorgen, vrijdag 18 maart, is het Deventer Juniordictee 2011 en je kunt live meedoen via internet.

Dus voor wie durft en jonger is dan 13 jaar: schrijf je in en maak kans op mooie boeken!
Meedoen? Klik
 hier!
De wedstrijd begint om 15.30 uur, dus log op tijd in. Na een korte nakijkpauze is er om 16.45 uur de feestelijke prijsuitreiking. De tekst is geschreven door kinderboekenschrijver Jan Paul Schutten die zegt dat het héél moeilijk wordt.
Laat hem zien dat hij ongelijk heeft! 

Boekenweek Ensor - de grote maskerade

Vandaag begint de boekenweek met overal optredens, televisieprogramma's, artikelen in de krant en tentoonstellingen. En natuurlijk boeken, boeken en nog eens boeken. Mijn tip: Ensor, de grote maskerade.
Ensor was een kunstenaar.
Hij hield van de zee.
De zee gaf hem verhalen. Avonturen.
Soms ontstond er zomaar een begin.
Midden in het zand.
Zo begint het prachtige prentenboek over de Belgische kunstenaar James Ensor van Marije Tolman, die in 2010 samen met haar vader de Gouden Penseel en de Bologna Ragazzi Award won met het geweldige De Boomhut (zie hier mijn blogbericht 8-1-2010).
Dit keer neemt ze je mee op reis door de fantasiewereld van James Ensor, die langs het strand vreemde dieren en wezens tegenkomt. Het boek is een ongelooflijk knappe, ontspannen en luchtige verbeelding van de in werkelijkheid soms heftige schilderijen van de schilder. Zelfs Ensors fascinatie met de dood wordt bij Tolman een vlinderend feest.
Het boek is een samenwerking van het Gemeentemuseum Den Haag en uitgeverij Leopold in de serie kinderkunstboeken. In de bijbehorende tentoonstelling zie je van 12 maart - 26 juni in het Gemeentemuseum  originele illustraties en voorstudies van Tolman, gecombineerd met objecten uit de collectie van het museum.
Er is ook een reusachtige zee, waar kinderen een zelf verzonnen zeedier aan toe kunnen voegen. Ensor - de Grote Maskerade in het Gemeentemuseum Den Haag
Tegelijkertijd toont het Gemeentemuseum in een grote overzichtstentoontstelling de schilderijen van Ensor.

maandag 14 maart 2011

Mijn vader en ik. Plus Speciaal Bericht voor Meesters en Juffen

We zaten in de trein, mijn vader en ik,
de trein die stond nog stil in het station.
We hadden vijf minuten voordat hij vertrekken zou,
wezen de wijzers op de klok van het perron.
Ik stapte uit voor wijn, voor wijn en een stuk brood,
en toen ik buiten stond zag ik dat iedere deur zich sloot.
De trein vertrok, ik rende mee: Blijf bij me, vader! Wacht!
Maar ik verloor en ik verloor mijn vader in de nacht.

We zwommen in de zee, mijn vader en ik,
hij was veel jonger dan de man die ik nu ben.
We zwommen als dolfijnen naar de bodem en terug
en naar de sterren sprong ik op, samen met hem.
Mijn vader greep mij vast, hij trok mij met zich mee,
hij was zo sterk, hij trok me naar de bodem van de zee.
Ik stikte haast, ik worstelde, ik vocht uit alle macht
en ik kwam los en ik verloor mijn vader in de nacht.

We gingen door de bergen, mijn vader en ik,
ik was negen jaar, we liepen hand in hand.
Hij zong van liefde en van offers en toen gleed hij uit,
hij greep mijn voet en ik gleed mee, ik greep de rand.
Mijn vader hing aan mij, boven een peilloos diep ravijn,
hij was zo zwaar, ik hield van hem, en alles deed me pijn.
Ik hang daar nog, altijd, maar als de laatste droom begint
draagt hij mij door het zonlicht als een pasgeboren kind.
Sjoerd Kuyper. Uit: September. Nieuw Amsterdam, 2009.
Speciaal bericht voor meesters en juffen: gaan je leerlingen van school en wil je ze iets bijzonders meegeven? Voor leerlingen die de grote stap gaan zetten van basisonderwijs naar voortgezet onderwijs heeft Sjoerd Kuyper de bundel "Groen" samengesteld. Zijn mooiste gedichten in één bundel. Het boek is niet in de boekhandel te koop en kost E 5,-. Op http://www.afscheidsboek.nl/index.html vind je alle info en kun je vast een kijkje in boek nemen.

woensdag 9 maart 2011

Chips

Er zit een meneer in de trein
te kraken,
en we denken dat zijn chippies
heel lekker smaken,
want hij pakt ze
met machinehanden
uit de zak
en hij hakt ze
met machinetanden
tot een krak
die iedereen, iedereen hoort.
We denken: is dit nog eten?
We denken: nee, dit is moord.
En ik ben misschien wel
een beetje gestoord,
want ik vraag: 'Zo, meneer,
hebt u de oorlog gewonnen?'
En dan kijkt hij me aan
alsof hij me wil verslaan,
maar hij mompelt:
'Zij waren
begonnen.'
De gedichten in 'Hoera voor Superguppie!'zijn net zo leuk als die in vorige Superguppieboekjes. Wist je dat sommige kinderen allemaal Superguppiegedichten uit hun hoofd leren? Slimme hersengymnastiek en véél leuker dan gewone gym!
Edward van de Vendel. Uit: Hoera voor Superguppie. Tekeningen Fleur van der Weel. Querido, 2010.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

maandag 7 maart 2011

Om niet te verdwalen

De wind is gaan liggen.
Het maanmeisje loopt zacht
blootsvoets over het mospad
door de zoete zomernacht.
Wie kijkt, kan haar zien lopen
met de elfendertig knopen
op haar krijtwit nachtjaponnetje,
elke knoop een lampionnetje
in de zilveren manestralen.
Die heeft haar moeder erop genaaid
om onderweg niet te verdwalen.
Op een dag trekt Rosa van de berg wonderschoenen aan en gaat met de zon op stap. Op weg naar het huis van Toketore ontmoet ze een jager, de kleine reus en een konijn achter een paardenbloemenpluizenbolletjesgordijn.
Poëtisch verhaal met gedichten die stuk voor stuk op zichzelf kunnen staan. Laat je meevoeren door de toversfeer in tovertaal en de lichte, fantasievolle illustraties in rood en zwart.
Ienne Biemans. Uit: Rosa en de Wonderschoenen. Ill. Ceseli Josephus Jitta. Nieuw Amsterdam, nu Gottmer, 2010.
Dit boek is genomineerd voor de Brabantse Jeugdliteratuurprijs. De andere twee genomineerden zijn 15+-roman Het zwijgen van de vossen van Mario van Brakel en 7+boek De Zuurtjes van Jaap Robben en illustrator Benjamin Leroy. Op 19 maart wordt de prijs uitgereikt tijdens het TiLT festival in Tilburg door de juryleden hoogleraar Helma van Lierop, Jos Walta van kinderboekwinkel de Boekenberg in Eindhoven en recensent en journalist Jaap Friso, bekend van o.a. JaapLeest.nl.

vrijdag 4 maart 2011

Hemel van Heivisj

Je weet het vast al maar stél nou dat je het gemist hebt:
Gisteren kreeg Benny Lindelauf de Woutertje Pieterseprijs 2011 voor zijn boek 'De hemel van Heivisj'. De Woutertje Pieterseprijs is de Nederlandse Nobelprijs voor het beste kinderboek, heel heel heel erg goed dus.
Dat is dit boek dan ook: echt héél héél héél goed. Ook grappig, spannend, meeslepend, avontuurlijk, onthutsend, betoverend, overrompelend, indrukwekkend, aangrijpend en waanzinnig goed geschreven. Je houdt van Fing, Muulke, Jes en de anderen. Je loopt, slaapt, praat, eet en denkt met ze. Je droomt van ze. Ze worden familie van je. Het is niet eens irritant dat er Limburgs dialect in het boek staat.
Als je nooit iets van Benny Lindelauf gelezen hebt raad ik je aan om linea recta naar de bibliotheek of boekhandel te gaan. Zijn vorige boek 'Negen Open Armen' is trouwens ook fantastisch en gaat aan 'De hemel van Heivisj' vooraf.
Benny Lindelauf. De hemel van Heivisj. Querido, 2010.

woensdag 2 maart 2011

Draken

Als je draken wilt verslaan
(stond in de handleiding te lezen)
moet je eerst van ze gaan houden,
zodat je alles van ze wilt
weten. Hoe ze slapen: op hun buik
of op hun zij. Wat ze lekker vinden
of opwindend. Hoe hard ze lopen
in de regen en hoe langzaam
in de sneeuw. Wanneer ze vuur
gaan spuwen of juist tevreden zijn.
Als je al hun eigenschappen kent
beter dan je eigen broekzak, sla je toe!

En als je niets met draken hebt,
vul je voor dat woord
iets anders in: een bullebak,
je beste vriend, de valse hond
van de buren of je eigen angst.
Rob Crispijn. Uit: Kwam dat zien, kwam dat zien. Querido, 2008.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.