woensdag 6 februari 2013

Hetzelfde

Ik rende met mijn oma door de mist
waar zon in prikte. 'Hee oma,' vroeg ik,
'als ik dus constant verander en dat gaat door
tot ik sterf wie ben ik dan, wat kan je

mij noemen.' 'Ja,' zei ze, 'we gaan
snel voorbij maar iets binnenin blijft hetzelfde.'

'Wat,' vroeg ik, ze nam een slok sportdrank. 'Luister kind,' zei
ze rennend als de beste naast me, 'de
holte in de wervelstorm dat ben
jij.'
Eva Gerlach. Uit: Oog in oog in oog in oog. Illustraties Sieb Posthuma. Querido, 2001.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen