woensdag 30 september 2015

Boer Boris en de maaier

'Boer Boris, Boer Boris, de maaier is kapot!
Dit is wat er van over is. Dit is het overschot.'
'Wat is er dan gebeurd, Berend? Wat is er misgegaan?'
'Ik weet het niet, maar zeker is: ík heb niks fout gedaan.'

'Ik was het gras aan 't maaien voor de koeien en de schapen.
Toen klink ineens een knal en moest ik honderd stukken rapen!'

Boris zegt: 'Ik zie het al. Ik zal hem repareren.
Een schroefje hier, een moertje daar, ik zal de wieltjes smeren,
een motor en een nokkenas,
dan wordt-ie- beter dan-ie was.'

'Boer Boris, is de maaier klaar?
'Jazeker, Berend. Kijk maar!'

'Boer Boris,' zegt de buurman, 'wat een fijne! Wat een fraaie!
'Mag ik hem even lenen om mijn eigen gras te maaien?'

'Boer Boris, o, je nieuwe maaimachine is kapot!
Dit is wat er van over is. Dit is het overschot.'
'Wat is er dan gebeurd, buurman? Wat is er misgegaan?'
'Ik weet het niet, maar zeker is: ík heb niks fout gedaan.'
Ted van Lieshout. Uit: Boer Boris en de maaier. Tekeningen Philip Hopman. Gottmer, 2015. Met gratis Boer Boris-verjaardagskalender.
Het zesde Boer Borisboek alweer, en hij is nog steeds even origineel en leuk als de voorgaande vijf delen.
Alles aan dit Boer Borisdeel klopt opnieuw, van het terugkerende vierkante formaat tot de fluweelzachte harde kaft, het kleurgebruik, de verrassende onderwerpkeuze, de sterke teksten met onkleuterachtige woorden als nokkenas en techniek en de fijne tekeningen waarin van alles gebeurt in Philip Hopmans geheel eigen handschrift met als hoogtepunt een onbegrijpelijk mooi verfrommelde, kapotte maaimachine.
Leeftijd: 3+.


dinsdag 29 september 2015

Je naam

Voor Petra. 19 april 1971-21 september 2015.

Ik noem je naam,
vandaag, morgen,
volgend jaar.

Ik roep je vaak, zo hard
ik wil. Ik schreeuw je
van de daken.

Ik huil, raas, fluister,
aarzel, stotter, stamel,
schater, zoen en zing je naam.

Vallende blaadjes wapperen
je naam. Vogelveertjes
ritselen je naam.

Wolken zwiepen hem mee. In leeuwenkuilen,
muizenholen, op de bodem van de  zee:
je naam.

Regendruppels drinken hem op weg
naar de oceaan. Ook de maan knipoogt
‘s avonds laat jouw naam.

En door het raam, tegen vergeten,
schijnt als een nieuwe ster in neonletters
aan de lucht hoe je altijd zult heten.
Diet Groothuis, Uit: Waar ik ben. Gedichten voor kinderen en anderen. Illustraties Merel Eyckerman. De Eenhoorn, 2012.


maandag 21 september 2015

Een meisje

Ze wacht.
Nee, denkt ze, ik wacht niet,
ik dans.

Ze danst,
ze danst met lange, ranke passen,
langzaam en aandachtig,
ze houdt haar ogen dicht,

ze danst door deuren en door ramen
en door lange lankmoedige dagen -
hout, glas en uren vallen in splinters rond haar neer -

en telkens als ze niet meer kan
en bijna, bijna valt
denkt ze: ik?
ik val niet, ik dans.
Toon Tellegen. Uit: Kruis en munt. Speciale uitgave in opdracht van Poetry International ter gelegenheid van de eerste Landelijke Gedichtendag, 27 januari 2000. Querido, 2000.

maandag 14 september 2015

De liedjesatlas

Mijn vriend gaf mij een appel.
Mijn  vriend gaf mij een peer.
Mijn vriend gaf mij een zoentje.
Toen gooide hij me neer.

Ik zei, hier is je appel.
Ik zei, hier is je peer.
Ik zei, hier is je zoen terug.
Toen gooide ik hem neer.

Ik greep hem bij zijn lurven.
Ik draaide hem in 't rond.
Ik gooide hem naar Engeland
al in zijn blote kont.

Ik vroeg hem naar de film.
Dat wilde hij wel doen.
Toen ik vergat te kijken,
gaf'-ie mijn zus een zoen.

Ik kauwde toen mijn kauwgum
met speeksel kleddernat.
Toen hij vergat te kijken,
deed ik het op zijn gat.
Koos Meinderts. De liedjesatlas. 24  wereldliedjes. Tekeningen Annette Fienieg. Rubinstein, 2015. 
In zijn blote kont met een gooi de zee op, dat zouden meer vrouwen met trouweloze mannen moeten doen. Bovenstaand liedje komt oorspronkelijk uit Australië, zoals alle liedjes in dit boek (op 1 na) traditionele volksliedjes van over de hele wereld zijn. 
Liedjes, per werelddeel verdeeld, van Senegal tot Rusland, van Mexico tot Brazilie, die net als onze 'Witte zwanen, zwarte zwanen' en 'Berend Botje' meestal weinig inhoudelijks om het lijf hebben maar oh zo leuk zijn om te zingen. Blijkbaar is dat in elke cultuur hetzelfde, iets wat dit boek heel simpel maar effectief duidelijk maakt.
In de tekeningen valt veel te genieten. Fienieg smeedt de continenten aan elkaar met steeds terugkerende elementen van de zee, die immers de werelddelen omspoelt. Vissen, dolfijnen, schepen, zeemeerminnen en octopussen; wereldzeeën zijn geheimzinnige oorden.
Er zijn clichébeelden om een land snel te karakteriseren, zoals iedereen bij Nederland onmiddellijk aan tulpen en klompen denkt, zo gebruikt Fienieg rode lampions bij China en kangoeroes en koala's bij Australië maar daar laat ze het niet bij. Sommige tekeningen bevatten lokale decoratieve patronen (Maori's); met minimale middelen roept ze melancholie (Nieuw-Caledonië) of plezier (Nieuw-Zeeland) op en ze verstopt fijne grappen in de tekeningen zoals de molens (Don Quichot) bij het lied uit Spanje. 
Koos Meinderts vertaalde en bewerkte de teksten, meestal vanuit het Engels of Spaans, op de hem eigen uitgelezen manier, tot soepel lopende verzen.
Via de bijgeleverde cd zing je ze zo mee, Thijs Borsten arrangeerde, Leine en Peer de Graaf zingen. 
Dit boek is een ode aan de lokale liedcultuur. Dat er wereldwijd meer mensen in lawaaiige steden vol smog en auto´s wonen dan in lege landschappen vol bessen, bomen en ganzen zie je in dit boek dus niet terug. Een dikke 8.

donderdag 10 september 2015

zag jij misschien. Joost Zwagerman overleden

...zag jij misschien dat ik naar jou,
dat ik je zag en dat ik zag hoe jij
naar mij te kijken zoals ik naar jou
en dat ik hoe dat heet zo steels,
zo en passant en ook zo zijdelings -
dat ik je net zo lang bekeek tot ik
naar je staarde en dat ik staren bleef.
Ik zag je toen en ik wist in te zien
dat in mij leven zoveel is gezien
zonder dat ik het ooit eerder zag:
dat kijken zoveel liefs vermag.
Joost Zwagerman. Uit: Zoen me tot ik spin. Gedichten over de liefde. Illustraties Wolf Erlbruch. Querido, 2011.

donderdag 3 september 2015

Ik word een boterbloem

hoe haal je een spin uit bad?
t r a a g :
je biedt een stok aan
en zegt dan zacht:
'kom maar bij mij,
dan laat ik je vrij.'
zo red je haar
poot na poot na poot na poot
poot na poot na poot na poot
uit de nood.
'dag spin!'

snel:
je trekt de stop er uit
en draait de kraan hard aan.
woeps...
'dag spin!'
Riet Wille. Uit: ik word een boterbloem. Illustr. Kristien Aertssen. De Eenhoorn, 2015.
Leeftijd: 3+