maandag 30 november 2015

De zee zien

Ik stond beneden en keek hoe Jan zingend tegen de schoorsteenpijp
omhoogklom. Op het hoogste punt zwaaide hij,
triomfantelijk. Hij riep nog iets, ik kon niet goed verstaan
wat, - 'Ik heb de zee gezien!', zou hij dat hebben geroepen?
- en toen is hij gevallen en ben ik naar huis gerend: er is
niets gebeurd, er is niets gebeurd.
Koos Meinderts. Uit: De zee zien. De Fontein, 2015. 
Een rauwe jongensvriendschap, een eerste liefde, een nooit geopenbaard geheim: een spannend boek schrijven in de mooist denkbare taal kun je rustig aan Koos Meinderts overlaten. Elke zin doet ertoe, elk woord is afgewogen, het is te merken dat hier een dichter aan het woord is.
Het boek, dat gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, wordt gepromoot als jongerenroman. Maar wat mij betreft zou het evengoed ook voor volwassenen kunnen zijn.

maandag 23 november 2015

Het lied van de blauwe pinguïn

Ver weg in het zuiden
werd een blauwe pinguïn geboren.

Een blauwe pinguïn
zie je niet elke dag.

'Ben jij wel een echte pinguïn?'
vroegen de andere pinguïns.
'Ik voel me een pinguïn,' zei Blauwe Pinguïn.

Blauwe Pinguïn
deed alles wat de
andere pinguïns
ook deden.

Hij kon niet heel
erg goed duiken
of springen

maar hij ving altijd een grote vis.
'Ik zei toch dat ik een pinguïn ben,'
zei Blauwe Pinguïn.

'Maar je bent niet zoals wij,
zeiden de andere pinguïns
en ze liepen weg.
Peter Horácek. Uit: Het lied van de blauwe pinguïn. Lemniscaat, 2015.
Uiterst actueel boek over uitsluiting en vriendschap. Ongelooflijke, prachtige tekeningen. Leeftijd: 3+

maandag 16 november 2015

Het grote slaapjesboek

Welterusten, slaap maar zacht.
Over de dieren valt de nacht.

Onder het donsbed een berengeeuw.
Lamp uit, licht uit, ook bij de leeuw.

Dolfijn en tonijn soezen samen in zee.
Kip en haan dutten met elkaar mee.

Moeder kust de kleine geitjes.
Hondje droomt van bloemenweitjes.

Welterusten, slaap maar zacht,
luieriken van de nacht.
Giovanna Zoboli & Simona Mulazzani. Uit: Het grote slaapjesboek. De Eenhoorn, 2015.
Vos en uil, beertje en krokodil, vlooien en mandril, muggen en teckelbaby's, dromedarissen en zeehondjes: het gaat maar door.
In een lange, dromerige stoet komt het halve dierenrijk voorbij. En allemaal slapen ze díep. 

Mooi uitgevoerd prentenboek. De taal is nogal zoet, de tekeningen zijn strak, kleurig en sfeervol.
Van een ding ben je zeker: van dit boek krijg je verschrikkelijke slaap. Perfect voorleesboek voor het slapen gaan  dus.
En dan elke avond herhalen.

Leeftijd: 1+.

zondag 8 november 2015

Het schrijvertje en andere versjes

Ik weet het wel, het izz bekend, van bloemetjezz en Bijtjezz
en dat zzoietzz ook voorkomt bij de kerelzz en de meidjezz
en dat alzz zzij dan zzamenzzijn, gezzellig met zzijn beidjezz,
het zzaadje van de een zzoekt naar de andere haar eitjezz.
En alzz dat lukt bij vrouw en man,
dan komt daar duzz een kindje van.
Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
Maar wat alzz je een bloem bent en je houdt niet zzo van bijen…
Ted van Lieshout. Uit: Het schrijvertje en andere versjes. Tekeningen Sieb Posthuma. Leopold, 2015. 
Samen maakten ze drie prachtige geïllustreerde dichtbundels: Van Ansjovis tot Zwijntje, Koekjes en Spin op sokken. Ted van Lieshout en Sieb Posthuma.  
In deze luxe verzamelbundel kunnen we ze nog een keer samen bewonderen.
Aan het eind één nieuw gedicht: Het tekenaartje: 

Onder de insecten
ontdekte men
een bijzonder
exemplaartje:
het tekenaartje.
...
Een tekenaartje
vangen mislukte:
toen de boom kaal was en het werk gedaan
is het met de vogels mee gegaan.
Mooier kun je een kunstenaar niet gedenken. 

maandag 2 november 2015

Nooit meer. Allerzielen

als je dood bent
ben je stil
dan is er niks meer wat je wil
dan kun je nooit meer wakker zijn
je hoeft geen pleisters meer
geen prikken en geen pillen
nooit meer tranen
nooit meer pijn
je hoeft niks meer te willen
misschien is dood wel fijn.
Hans & Monique Hagen. Uit: Van mij en van jou. Tekeningen Jan Jutte. Cd gezongen door Beatrice van der Poel, muziek Floor Minnaert. Rubinstein, 2015.
Het is vandaag Allerzielen, de dag waarop we de doden herdenken. Dat kan op veel manieren, sommige mensen leggen bloemen op een graf, anderen branden een kaars, zingen een liedje of lezen een gedicht. 

In dit boek ogenschijnlijk simpele vragen en alledaagse observaties over het leven met een hoofdletter L, in klare taal, scherp en zacht tegelijk vanuit de huid van een kind: daar munten de Hagens in uit.  Hetzelfde kun je zeggen van de tekeningen: helder, trefzeker, een tikje dwars en nooit saai. Prachtige heruitgave van dit boek, dat voor het eerst in 2007 bij Querido verscheen.
Leeftijd: 4+.