Circusdirecteur en andere gedichten voor kinderen

Winnaar Woutertje Pieterse Prijs 2012

2012-03-02T10:57:00.001+01:00

Daar is 'ie dan: de vijfentwintigste winnaar van de Woutertje Pieterse Prijs, de grootste kinderboekenprijs van het Nederlandse taalgebied: Ted van Lieshout met Driedelig Paard. Van harte Ted!
Driedelig Paard is een rijk, gek, briljant boek, klik HIER voor mijn recensie indertijd.
Aan de slag in de klas met Driedelig Paard? Lieke van Duin en Jos van Hest van Leesgoed hebben geweldige Lestips bij het boek gemaakt en dan opeens kun je Driedelig Paard ook bij jongere groepen gebruiken.
Meer weten over de prijs, vroegere winnaars of het jubileumboek 'Voort weer gespoord naar een nieuw avontuur' met de vijf Roverhoofdmannen erin? Klik HIER

Stel je voor

2012-02-29T17:34:00.000+01:00

Stel je voor
je was van steen:
alles vast om je heen.
Stel je voor
je was van glas:
als je dan gevallen was.
Stel je voor
je was van ijzer:
de grote of de kleine wijzer
van de klok van Hindeloopen.
Stel je voor
ik kwam je kopen
maar ik kon je niet betalen,
want je was me veel te duur.
Dan hing je daar nu toch maar mooi
in die klokkenwinkel
aan de muur.
Ienne Biemans. Uit: Ik was de zee. Ill. Margriet Heymans. Querido, 1989.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Schapenwolkjes

2012-02-26T16:48:00.000+01:00

Schapenwolkserie, Michiel Molenaar

Een schaap

een hoopje

wol

wolk

voor ik slaap

kijk ik

naar buiten

door het raam

zie ik

wolken

vol met wol

tel ik er een

tel ik er twee

owaah!

val ik in slaap

door dat wollige wolkenschaap.

Dit gedicht schreef Vito (groep 6) van de Camminghaschool in Bunnik tijdens de workshop Het Lied van de Lekkende Kraan. Dank je wel Vito, prachtig.

Vlieg op

2012-02-22T12:39:00.001+01:00

'Vlieg op,'zei ik tegen Merel,

meteen zat ze tegen het plafond

net als laatst op de Dam toen ik 'Smak niet' zei (Smakt ze? Dat wil je

niet weten. Tot in Artis kon iedereen

horen dat ze popcorn liep te eten).

'Prop,' zeg ik alleen, zij van 'Schop hebben? Knal voor je kop?'

"Vlieg op,' zeg ik en daar ging ze

over de tram met de wind mee, ik durfde niks meer

te roepen, fietste weg. Niemand kon zeggen

als ze 's avonds niet aan tafel zat

dat het iets met mij te maken had.

Eva Gerlach. Uit: Oog in oog in oog in oog. Illustraties Sieb Posthuma. Querido, 2001.

Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Lentedag

2012-02-20T11:09:00.000+01:00

'Er zit een merel in de tuin.'

"Een kerel? "

'Nee, een merel.

Twee merels.

Die bruine is een moeder.

Kijk, een nest vol

kleine hongerhalzen.

Die zwarte is een vader.'

"Een kater? "

'Nee, een vader.'

"Nee echt, een dader, kater, daar,

er zit een kater in de tuin."

Wiel Kusters. Uit: Zwemmen met je kleren aan. Scheurkalender jeugdpoëzie. Van Gennep, 2011.

Liedje van de slakken die naar een begrafenis gaan

2012-02-17T11:23:00.002+01:00

Een 'het-is-bijna-bijna-lente'liedje van Jacques Prévert.
Hieronder de tekst in het Frans plus twee Youtubevertolkingen.

Twee slakken gaan naar de begrafenis

Van een herfstblad

Met een zwart huisje

En een zwart lintje om hun hoorntjes

Gaan ze o een avond op weg

Op een mooie avond in de herfst

Maar ach als ze aankomen

Is het alweer lente

De blaadjes die dood waren

Leven allang weer

En onze twee slakken

Zijn zo teleurgesteld

Maar daar is de zon

De zon die zegt

Neem toch even de moeite

En neem even plaats

EN neem een glaasje bier

Als u dat belieft

En neem als u dat wilt

De reisbus naar Parijs

Hij vertrekt tegen de avond

Dan zie je nog eens wat

En neem het niet zo zwaar

Luister wat ik zeg

Die rouwkleur maakt de ogen dof

En je wordt er ook niet mooier van

Al die verhalen over doodgaan

Zijn treurig en niks leuk

Trek toch weer iets kleuriges aan

Iets levendigs

Dan gaan alle dieren

Alle bomen alle planten

Zomaar zingen zingen zingen

Ze zingen uit volle borst

Ze zingen een echt levenslied

Een lied van de zomer

En iedereen zet het op een drinken

En zet het op een klinken

Het wordt een mooie avond

Echt een mooie zomeravond

En de twee slakken

Gaan op weg naar huis

Ze zijn erg aangedaan

Ze zijn erg gelukkig

En omdat ze nogal wat op hebben

Slingeren ze een beetje

Maar daarboven aan de hemel

Waakt over hen de maan.

Jacques Prévert. Uit: We schilderen een vogel. Vertaling Wim Hofman. Querido, 2001.

Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

A l'enterrement d'une feuille morte
Deux escargots s'en vont
Ils ont la coquille noire
Du crêpe autour des cornes
Ils s'en vont dans le soir
Un très beau soir d'automne
Hélas quand ils arrivent
C'est déjà le printemps
Les feuilles qui étaient mortes
Sont toutes ressuscitées
Et les deux escargots
Sont très désappointés
Mais voilà le soleil
Le soleil qui leur dit
Prenez prenez la peine
La peine de vous asseoir
Prenez un verre de bière
Si le coeur vous en dit
Prenez si ça vous plaît
L'autocar pour Paris
Il partira ce soir
Vous verrez du pays
Mais ne prenez pas le deuil
C'est moi qui vous le dit
Ça noircit le blanc de l'oeil
Et puis ça enlaidit
Les histoires de cercueils
C'est triste et pas joli
Reprenez vous couleurs
Les couleurs de la vie
Alors toutes les bêtes
Les arbres et les plantes
Se mettent a chanter
À chanter à tue-tête
La vrai chanson vivante
La chanson de l'été
Et tout le monde de boire
Tout le monde de trinquer
C'est un très joli soir
Un joli soir d'été
Et les deux escargots
S'en retournent chez eux
Ils s'en vont très émus
Ils s'en vont très heureux
Comme ils ont beaucoup bu
Ils titubent un ptit peu
Mais là-haut dans le ciel
La lune veille sur eux.

Jacques Prévert. Uit: Paroles, 1946.

Vrolijk prentenboek van Quentin Blake

2012-02-13T11:20:00.000+01:00

Tien kaketoes had professor Plantijn.

Dat waren wel beesten om trots op te zijn...

Hij ging naar zijn kaketoes in de kas,

omdat dit zo zijn gewoonte was,

en hij zei uit gewoonte, met brede lach,

de armen gespreid

en heel toegewijd:

'Gevederde vrienden, goedendag!'

Zo gaat dat dag aan dag aan dag. De kaketoes krijgen er genoeg van. Wat kunnen ze doen? Ze smeden een plan. Maar de professor snapt er niks van.

Prentenboek met sublieme tekeningen en wat mindere teksten op rijm van Quentin Blake, vaste illustrator van Roald Dahl, ook schrijver, leraar, cartoonist. In 2002 won hij de prestigeuze Hans Christian Andersen Award voor zijn hele oeuvre.

Quentin Blake. Uit: 'De kaketoes van Professor Plantijn', vertaling Willem Wilmink. Lemniscaat, 2005. Leeftijd: 4+.

2012-02-10T09:08:00.001+01:00

'Meisje, mijn meisje, wees maar niet bang,

ik ben bij je, dicht bij je, wang tegen wang

Ik beloof je, geloof me, alles, echt alles

komt altijd weer helemaal goed.'

Engel is een sneeuwmeisje . 's Avonds in bed is ze bang. Dan zingt haar moeder de winterkoningin dit liedje voor haar.Maar Engel wordt ontvoerd door de sneeuwgeest. Wie zal haar redden?

Wintersprookje van Koos Meinderts met tekeningen van Annette Fienieg. Lemniscaat, 2012.

Op Youtube leest Koos Meinderts zelf het boek voor. Lekker om bij in slaap te vallen!

Winter! Zusje

2012-02-06T10:08:00.000+01:00

Alles is wit maar ik kan niet kiezen.
Wat ga ik doen
in plaats van bevriezen?

Ballen gooien, iglo’s bouwen
glijden, schaatsen, sneeuwpop sjouwen?
Alles wil ik, tegelijk.

Mijn zusje kiest de slee.
Ik trek haar mee, een rode
tuinkabouter.

Wangen, puntmuts, dikke jas,
wanten, laarsjes, warme das,
een ingepakte pop. Ik trek en trek haar heuvelop.

Denderend omlaag,
gillend langs een rail,
maag in onze keel.

Armen dik als elastiek
om haar heen geslagen,
als twee bommen naar beneden.

Klem haar vast met beide benen,
stuur de slee aan met mijn tenen,
bijna uitgegleden, achtbaan in het echt.

Meer meer, roept ze,
ik wil nog een keer.
Best een plusje, zo’n klein zusje.
Diet Groothuis. Uit: Vijf draken verslagen. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido 2011.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Een klein meisje trekt het kleed van tafel

2012-02-04T09:07:00.001+01:00

Je bent sinds ruim een jaar op deze wereld,

en op deze wereld is niet alles onderzocht

en onder controle gekregen.

Nu worden er dingen beproefd

die niet zelf kunnen bewegen.

Je moet ze daarbij helpen,

verschuiven, duwen,

wegnemen en verplaatsen.

Ze willen niet allemaal, de kast bijvoorbeeld,

het buffet, de onverbiddellijke muur, de tafel.

Maar neem het kleed op de koppige tafel

- als je de randen goed beetpakt,

lijkt het niet wars van een ritje.

En op het kleed glazen en bordjes,

een kannetje melk, schoteltje, lepeltjes -

ze staan te popelen.

Heel interessant:

wat voor beweging zullen ze kiezen

wanneer ze eenmaal op de rand zullen wankelen:

een tochtje langs het plafond?

een vlucht rond de lamp?

een sprong op de vensterbank en vandaar in de boom?

Meneer Newton heeft hier nog niets te zoeken.

Laat hij maar toekijken uit de hemel en zwaaien.

Die proef moet worden genomen.

En zal.

Zou ze het zelf doen?

Toekijken uit de hemel? En zwaaien?

Laten we voor de zekerheid terugzwaaien.

Wislawa Szymborska. Vertaling Gerard Rasch. Uit: Einde en begin. Meulenhof, 2011.

Een woldier

2012-01-30T19:02:00.000+01:00

Een schaap is zacht, zóó zacht
van wol, dus niet hard
hij loopt door de regen
niet lekker, maar hij kan er tegen
ja, een schaap is mooi, echt mooi
meer waard dan andere zooi
schapen zijn geweldig
ze staren je aan in groepen
alsof ze je roepen
maar zo zielig
achter al die hekken
lopen ze cool te mekken
wat een geluid
ik val
een knal
nu is ie nog mooier
ja een supercooldier
Pieter (10) van de Camminghaschool in Bunnik schreef dit gedicht. Dank je wel Pieter!

Schaatsen

2012-01-30T10:03:00.001+01:00

Het heeft vannacht zo hard gevroren

Dat het ijs nu eindelijk houdt.
Dus trek je trui aan, pak je noren
Je muts over je oren, dan heb je het niet koud
schaatsen, schaatsen, schaatsen.

Kris, kras over de plas, glijden over het ijs
Kop over kop, om beurten voorop,
Rijden door een wit paradijs
Over het kanaal, linksaf allemaal
Pootje over door de bocht
Handen op je rug, bukken bij de brug
Wat een schitterende tocht!
Ik zou het allerliefste voor eeuwig blijven schaatsen
Schaatsen, iets mooiers is er niet
Dan lange slagen maken en het ijs horen kraken
Midden op de plas, of scheuren langs het riet
Schaatsen, schaatsen, schaatsen.

Voor mijn part gaat het zo hard vriezen
Dat morgen op het weerbericht
Erwin Krol de kijker waarschuwt:
Morgen vriest de Noordzee dicht
Schaatsen, schaatsen, schaatsen.

Vlug terug, wind in de rug, nog even er hard tegenaan
De zon staat al laag, genoeg voor vandaag tijd om naar huis toe te gaan
Mooi als allerlaatste in de schemer schaatsen
In een langgerekte rij
Nog tien minuten rijden, nog effe lekker glijden
En dan is het weer voorbij
Morgen ga ik lekker de hele dag weer schaatsen
Schaatsen, ik hou mijn schaatsen aan
Ik ga ermee naar bed, ik heb de wekker al gezet
Om morgen weer als eerste op het ijs te staan!
Schaatsen, schaatsen, schaatsen.
Was het maar waar! Hopelijk gaat het eind van deze week gebeuren.© Harrie Jekkers en Koos Meinderts. Van de cd: Wind tegen, wind mee. Lied uit de musical De winterkoningin (Hofplein Rotterdam 2008)

Het is Gedichtendag!

2012-01-26T07:17:00.000+01:00

Blijfe sitte
Blijfe sitte ken ik nie
je kun nie alles kenne
aan stiltesitte wen ik nie
ik ben wel goet in renne

ik ren de heele sooi vobbij
ik ben een super snelle
nou en daffin ik mooi vanmij
maar ja ik kennie telle

en ik ken ook nie sgrijfe ik
ik sal wel sitte blijve ik.
Joke van Leeuwen. Uit: Ozo heppie en andere versjes. Querido, 2000.
Het is vandaag Gedichtendag, hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. Het thema is 'Stroom'. Joke van Leeuwen schrijft dit jaar de jaarlijkse gedichtendagbundel, die je voor een minibedragje kunt kopen in de boekhandel. Hier vind je het programma en alle informatie over Gedichtendag 2012.
Bovenstaand gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Het lied van de zwarte kater

2012-01-23T12:09:00.002+01:00

Digitale Bibliotheek Nederlandse Letteren

Ik ben de kat Hieronymus
of eigenlijk de kater
Ik ben geen zachte lieve poes,
geen dot, geen schat, geen lieve snoes,
ik ben een mensenhater.

Mauw, maaauw, máááuw!

Wanneer je me soms aaien wil,
bedenk je dan maar tijdig.
Mijn snorren staan steeds recht omhoog
en toegeknepen is mijn oog,
want ik ben altijd nijdig.

Mauw, maaauw, máááuw!

Helaas, de tijd waarin ik leef,
dat is voor mij een slechte.
Wanneer ik vroeger had bestaan,
was ik in dienst bij een heks gegaan,
een onvervalste echte!

Mauw, maaauw, máááuw!
Hans Andreus. Uit: Waarom, daarom. Holland, 1967.
Speciaal voor Jongetje van Tien die vandaag Elf wordt.
Tekst&tekening Digitale Bibliotheek Nederlandse Letteren

Nienke van Hichtumprijs 2011 naar Benny Lindelauf

2012-01-22T16:52:00.000+01:00

Vandaag een gedicht van Benny Lindelauf die vanmiddag in Den Haag de Nienke van Hichtumprijs 2011 heeft gekregen voor zijn boek 'De hemel van Heivisj'.

Bibberlucht
Je zei
wie bang is voor diep
moet duiken.
Eén teug bibberlucht
vier armslagen durf
meer heb je niet nodig.
Kippenvel volstaat.
Kleren overbodig.

Maar op die zomersteiger
was ik een stokstijve reumareiger
en toen ik per ongeluk
botste met jouw blote lijf
Och arm!
kreeg ik het
zeven zaligheden warm.

Ik wilde wel mee.
Ik wilde wel ravotten
maar hoe moest dat
met mijn bleke bottenborst?
Ik riep dat je op moest rotten.
Ik zag je verdwijnen:
boze rug, boze boot.
Ik spiegelde me aan de rand
en drup voor drup voor drup
huilde ik voor jou
een meer
tot aan de overkant.
Benny Lindelauf. Uit: Vijf draken verslagen, Querido's Poëziespektakel 4. Samenstelling Ted van Lieshout.
Querido, 2011.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Nationale Voorleesdagen

2012-01-18T00:05:00.003+01:00

Vandaag beginnen de Nationale Voorleesdagen dus hier een lekker voorleesgedicht:
Het winkeltje van Sneek
In een winkeltje in Sneek
Staan de dagen van de week
Iedereen die aan komt lopen
Kan er zomaar eentje kopen

's Morgens vroeg om zeven uur
Zijn de dagen nog niet duur
En de grote broer van Bartje
Koopt de maandag voor een kwartje

Dan komt dikke Ben de bakker
Hij is nog niet eens goed wakker
En hij kiest de dinsdag uit
Voor een grote rol beschuit

Juffrouw Tonia van Daalen
Komt zowaar de woensdag halen
En ze is geweldig blij
Want op woensdag is ze vrij

Een meneer met heel veel geld
Is erg op de donderdag gesteld
En hij zegt: Geef mij er twee
Ik neem ook nog de vrijdag mee

En een vriendelijke oude heer
Die telt vijfentwintig gulden neer
En hij wikkelt met veel plezier
Zijn zaterdag in vloeipapier

Dominee Johan van Beek
Koopt de zondag voor zijn preek
En dan gaat de winkel weer
Dicht tot een volgende keer.
Co de Kloet. Uit: Roe, roe kindje. Ill. Carel Bruens. Helmond, z.j./De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten. Verzameld door Gerrit Komrij. Prometheus, 2007.

Blue Monday?

2012-01-16T09:53:00.000+01:00

Droomdag
In vlekken valt de nacht
uit elkaar en aarzelend
wordt ochtend zichtbaar

de horizon trekt aan
een lijntje voorzichtig
het hotel uit het zand

De Zeven Uitzichten
genaamd en de kamers
behangen met blauw

je mag komen logeren
wanneer je van uitkijken
en dagdromen houdt.
Bas Rompa. Uit: Kwam dat zien! Kwam dat zien! Querido's Poëziespektakel 1. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido, 2008.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Dood door schuld

2012-01-11T11:41:00.001+01:00

Ik had de binnenkant niet afgedroogd
nu vloeide zeepsop aangelengd met koffie
bij hen naar binnen in beleefde slokken
de campingstoelen kraakten, papa bromde
mama sloeg een bladzij om, zus sliep
nog wist men hier van niets, nog was mijn blinde
paniek niet door het tentzeil heen gebroken.
Krijn Peter Hesselink. Uit: Stil alarm. Nieuw Amsterdam, 2009.

2012-01-09T12:54:00.003+01:00

elke keer wanneer
mijn vader een sigaret dood
drukt, denk ik dat ik hem
of haar - dat weet je niet -
hoor piepen van de pijn

ook als mam de
staartjes van de boontjes
snijdt, bloemstelen schuin af
knipt, een ei stukslaat
of pasta kookt
hoor ik duidelijk huilen
doodsnood smeekbedes
gillende paniek - maar
misschien ligt dat aan mij
en ben ik fantaziek

toch gek
want als ik zelf weer
eens klappen krijg
(bloedlip
blauwoog
bibberbeen)
in de pauze, op het plein
waar iedereen me keihard

ziet

hoor ik niemand piepen

Tim Gladdines. Uit: Vijf draken verslagen. Querido's poëziespektakel 5. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido, 2011.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Nieuwjaarstip Kinderkunstboek

2012-01-09T12:40:00.000+01:00

"'Wat ben je al groot!' zegt mama tegen Willemina. 'Je gaat uit logeren.' Willemina kijkt uit het raam van de koets. Hoge bomen zwiepen voorbij. Langs het zwarte water staan de huizen als deftige reuzen. Kijk naar die monsters van steen, wil ze schreeuwen. Met hun daken prikken ze de wolken bijna lek... Ben ik groot? Ik kan niet eens bij de bel. Wel vijf Willemina's gaan er in één paard. Ik ben niet groot. Ik ben klein...
Wat fijn dat je er bent,'zegt tante Sara, alsof er geen tranen zijn. 'Kom mee, Willemina. Dit moet je zien.'.. Zo voelt het om te groeien! In één zucht is Willemina een reuzin geworden. Kijk naar die negen kamers. Kijk naar de mensen die daar wonen. De kopjes op hun tafel zijn zo klein als de nagel van een pink. Hun baby is niet groter dan een neus. En in Willemina's mond passen wel honderd bruingebakken poppelwafels."
In het Haags Gemeentemuseum staat een deftig, oud poppenhuis. Het werd in de achttiende eeuw ingericht door een rijke dame en was niet om mee te spelen, maar om naar te kijken. Het poppenhuis hoort bij de tentoonstelling XXSmall, waar nog meer luxe poppenhuizen uit de 17e en 18e eeuw te zien zijn, poppenhuizen waar rijke mensen soms net zo veel geld aan besteedden als aan hun eigen woonhuis. Kinderboekenschrijfster Anna Woltz schreef er een lief verhaal bij, illustrator Thé Tjong-King maakte sprookjesachtige tekeningen. De originele prenten kun je tot 5 februari zien plus je laten voorlezen.
Nacht in het poppenhuis door Anna Woltz. Illustraties Thé Tjong-King. Leopold, 2011.

Dans

2012-01-02T08:42:00.004+01:00

Dans en weet dat je bestaat
dans een dans op hete kolen
dans de gaten in je zolen
dans tot de planeet vergaat

dans als alles is gezegd
dans tot je de tijd vergeet
dans zoals je ademhaalt
dans tot je de weg weer weet

dans om nooit meer stil te staan
dans de sterren en de maan
dans de bomen en het bos
niets meer vast en alles los.
Gelukkig Nieuwjaar iedereen. Dansend het jaar door wens ik je.
Ingmar Heyzte. Uit: Alle goeds. Podium, 2001.

Tijd

2011-12-31T00:05:00.001+01:00

Als tijd niet echt bestond
dan kon je nooit te laat zijn
dan moest je niet zo rennen
voor die allerlaatste trein

Als uren er niet waren
en jij lag nog in bed
dan kon je nog wat snoezen
geen wekker was gezet.

Als tijd van geen belang was
of 'straks' en 'vlug' of 'even'
dan zouden heel wat mensen
weer rustig kunnen leven.
Een gelukkig, relaxed en tijdrijk Nieuw Jaar iedereen.
Raf Missorten. Uit: Een potje tijd. Illustraties Saskia Daniëls. Bakermat, 2007.

Eindejaarsuitverkoop

2011-12-29T16:10:00.000+01:00

Ik kocht vandaag een godje
een godje van steen
het stond daar
op een afdankplankje
helemaal alleen
in goudpapier gewikkeld
ging het godje in mijn tas
want met die shitzooi
op de wereld
komen godjes

goed van pas.
Elle van Lieshout en Erik van Os. Uit: Zwemmen met je kleren aan. Scheurkalender jeugdpoëzie, 22 december 2011. Van Gennep, 2010.

Vrolijk kerstfeest 2

2011-12-26T00:05:00.009+01:00

Denk nou niet :"Ik ben te min, mijn leven heeft geen zin.",
Want de kerst-klok luidt ook voor zo'n ei als jij.
Ook al ben je bajesklant, of van de verkeerde kant,
tegen eind december hou ik ook van jou.

Van Japan tot aan Yokohama, in Laos, India en China.
Maar ook alle Aziaten, vrienden van elkaar.
Op de aarde zijn miljarden mensen,
om van het dubbele nog maar te zwijgen.
Vrede kinderen samen, mensen waarom ?

Blank of bruin of mongool, WAO-er of creool,
wij zijn allemaal gelijk als het ware.
En al zijn je hersens klein, dat is niet erg want zalig zijn,
alle armen van geest en de benen van vrouw van der Leest.

Van Japan tot aan Yokohama, de Tibetanen met de Dalai-Lama.
Maar ook alle Aziaten, vrienden van elkaar.
Op de aarde zijn miljarden mensen,
om van het dubbele nog maar te zwijgen.
Vrede kinderen samen, mensen waarom ?

Buiten tiert de vrede welig, hier in huis worden wij melig,
van de liefde die nu heerst in ons gezin.
In de krant oorlog en ruzie, op TeeVee weer een discussie,
over zelfmoord, waar geen touw aan vast te knopen valt.

Van Japan tot aan Yokohama, op een kampong ergens op Java.
Maar ook alle Aziaten, vrienden van elkaar.
Op de aarde zijn miljarden mensen,
om van het dubbele nog maar te zwijgen.
Vrede kinderen samen, mensen waarom ?
Herman Finkers. Uit: 'Kroamschudden in Maria-Parochie'.

Vrolijk kerstfeest

2011-12-25T00:05:00.003+01:00

Iedereen een fijne kerst!

Kerstavond

2011-12-24T09:04:00.000+01:00

De heer zij met u
En mocht
de Heer niet met u zijn
wendt u zich tot een dame
of tot indien u wenst een kind
tot Iets waar u zich meer in vindt
de dingen met of zonder namen
een mus een meesje in een boom
een zijden draadje of een droom
sinds lang die afspraak samen
de wens die u bewaarde
de hemel of
de aarde.
Elle van Lieshout en Erik van Os. Uit: Zwemmen met je kleren aan, scheurkalender met jeugdpoëzie, 24 december. Van Gennep, 2010.

Lekker kerstvakantieboek: Mee met Aeneas

2011-12-22T09:04:00.000+01:00

Zoek het moederland waar je voorouders werden geboren,
edele prins. De grond die hen voortbracht zal aan haar gulle
boezem het oude ras dat zij eerder koesterde voeden
en het huis van Aeneas zal de wereld regeren,
van generatie op generatie op generatie.
Arion is zanger en woont in Troje. Ook zijn vader is zanger, en zijn overleden broer was het ook. Zijn geboortestad Troje is in een eindeloze oorlog met de Grieken verwikkeld zonder dat het einde in zicht komt. Op een dag mag Arion in het paleis komen zingen. Bijzonder. Nog bijzonderder is dat prinses Kassandra een geheim afspraakje met hem maakt. Jammer genoeg niet voor de gezelligheid. Ze wijst hem een geheime vluchtgang uit de stad en laat hem beloven dat hij daar meteen naartoe zal gaan zodra de Trojanen hun eigen stadspoort uit de muur halen. Arion begrijpt er niets van maar belooft te doen wat ze vraagt.

Vader-en-zoonproblemen, een vlucht door een geheime tunnel, een lange avontuurlijke zeereis, honger, dorst, moeders, geliefden, verraad: alle ingrediënten voor een heerlijk lange, regenachtige kerstvakantie-avond vind je in dit boek. Hervertelling van het beroemde boek over Aeneas van de Romeinse schrijver Vergilius, door meesterverteller Imme Dros die eerder de verhalen van Homerus nieuw leven inblies.
Imme Dros. Uit: Mee met Aeneas. Tekeningen Harrie Geele. Querido, 2008.

Maandagochtend halfzeven

2011-12-19T11:18:00.000+01:00

Het was zo'n gedicht
waarvan ik dacht

daar heeft de dichter
maanden over nagedacht

maar maandagochtend
halfzeven is hij even
opgestaan

heeft wat woorden
opgeschreven en is weer
terug naar bed gegaan.
Erik van Os. Uit: Koe en daarmee koe. Illustraties Piet Grobler. Lemniscaat, 2008.

Als de bomen straks gaan rijden: tekenwedstrijd voor de hele klas

2011-12-15T10:11:00.001+01:00

Wáárom waarom?
Waarom hebben kikkers
nergens haar
en mensen wel?
(Hier en daar.)

Waarom hebben mensen
billen maar geen staarten?
Waarom hebben mama's
borsten maar geen baard?

Waarom staat
mijn neus niet
op mijn buik?
En kan ik niet
hóren wat ik ruik?

Waarom heten wangen
'wangen' en niet 'bips'?
Waarom heeft mijn mond,
mijn hoofd geen rits?

En waarom vraag ik
alsmaar weer waarom
als ik over iets begin?

Wáárom waarom,
klinkt dat nu heel slim?
Of oliedom?
Frank Adam. Uit: Als de bomen straks gaan rijden. Illustraties Milja Praagman. De Eenhoorn, 2011. Leeftijd 5+.
Zomaar opeens een nieuwe bundel met kindergedichten: dat is een aangename verrassing. Niet veel uitgevers durven nog jeugdpoëzie uit te geven; de Eenhoorn, die in het verleden naam maakte met rijk geillustreerde boeken met kindergedichten, steekt zijn nek uit.
Het is een kloek boek met harde kaft, 86 gedichten en kleurige, strakke tekeningen. De hier en daar knotsgekke gedichten van Frank Adams, duizendpotig schrijver van theater- en operateksten, romans, poëzie, fabels en liederen voor kinderen en volwassenen, gaan over alles wat zich in een kinderhoofd afspeelt, van borende waarom-vragen tot grappigscherpe, beetje pijnlijke observaties van ouders en zussen en lekkere viezigheid zoals in het gedicht 'Tien dingen naar keus die je kunt doen met dingen uit je neus' en 'Jeukt de jeuk die jeukt in jou net zoals de jeuk die jeukt in mij?'. Veel kinderen zullen omrollen van het lachen van deze gedichten.
Bij het boek hoort een tekenwedstrijd. Sommige gedichten hebben geen tekening gekregen, dat mag je zelf doen! Je mag ook met je hele klas samen één tekening maken. Als hoofdprijs krijgt je klas de schrijver van het boek op bezoek en 20 Eenhoornboeken voor de schoolbibliotheek. De tweede en derde prijs zijn 10 Eenhoornboeken een poster- en kaartenset.
Klik hier om te lezen hoe je mee kunt doen met de tekenwedstrijd.

Steen

2011-12-12T10:09:00.000+01:00

Er zat een steentje
in mijn schoen
zo eentje
dat net zolang
lastig blijft doen
tot je dan uiteindelijk stilstaat
en het er uiteindelijk
uithaalt

jij vond er
niets meer aan
te doen

een laatste woord
een laatste zoen

ik was zo'n steentje
in jouw schoen.
Erik van Os. Uit: Ik was zo'n steentje in jouw schoen. Gedichten over liefde. DiVers, 2001.

zand

2011-12-07T13:04:00.000+01:00

als je achtentachtig wordt
en je spaart vanaf je vierde
al je slaapzand
elke dag een halve gram
dus drie en een halve gram per week
dan veeg je toch maar zo
ruim vijftien kilo uit je ogen.
Hans Hagen. Uit: 27 oktober. Zwemmen met je kleren aan. Scheurkalender voor Jeugdpoëzie. Samenstelling Karel Eykman en Ineke Holzhaus. Van Gennep, 2010.

Cadeautje

2011-12-05T10:14:00.000+01:00

Hoe moet een cadeautje zich gedragen?
Als een geheim.
Als een pakketje met vragen.
Als iets stiekems,
als een raadsel
met een strik en een lusje.
En vooral
als iets voor mij
en niet voor mijn zusje.

(Sint,
ik vind
dat ik u dit moest laten weten.
Want vorig jaar was u het
denk ik
een beetje
vergeten.)
Edward van de Vendel. Uit: Hoera voor Superguppie. Tekeningen Fleur van de Weel. Querido, 2010.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Het roodborstje aan het venster

2011-12-02T08:14:00.000+01:00

Het roodborstje pikt aan het venster: tin! tin!
en zegt: Ach, doe open en laat mij er in.
Doe open, lief meisje, 'k weet anders geen raad,
Zo sneeuwt en zo waait het hier buiten op straat.
Ik sterf van de koude, toe, laat mij er binnen,
'k Zal zoet zijn en allerlei grapjes beginnen.

Het meisje deed open en gaf, op haar schoot,
Aan 't roodborstje suiker en kruimeltjes brood.
Wat was toen het vogeltje vrolijk! - het sprong
En danste op haar schouder, het piepte en het zong,
Het vloog van de tafel de kamer in 't ronde,
En dankte 't lief meisje, zo goed het maar konde.

Maar toen het daar buiten zo koud niet meer was,
En 't zonnetje scheen, zat roodborstje voor 't glas.
Het speelde niet langer, maar keek door de ruit,
En piepte zo droevig, als wou het er uit;
Het meisje deed open; wip! vloog het daarhenen,
En was een, twee, drie, in de bomen verdwenen.
J.J.A. Goeverneur (1809-1889). Uit: De Nederlandse Kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten. Verzameld door Gerrit Komrij. Prometheus, 2007/Fabelen en gedichtjes. (Goeverneurs Fabelboek). Met 24 plaatjes naar Otto Erelman. Leeuwarden, z.j. (Eerste druk 1835).
Wie wist dat het bekende kinderliedje over het roodborstje dat tikt aan het raam, van dit gedicht kwam?

Een witte Sint?

2011-11-28T14:41:00.000+01:00

Een witte Sint kan ik me niet herinneren maar misschien is dat over 50 jaar door de klimaatveranderingen wel heel normaal.

In het nieuwe prentenboek 'Zie de maan schijnt door de bomen' van Mies van Hout vieren kinderen en bosdieren een sprookjesachtige witte Sint, met allemaal bekende gouwe ouwe Sinterklaasliedjes tijdens het sneeuwballen gooien, in een razende sneeuwstorm, in gezellige warm verlichte boomhutkamers diep onder een dikke sneeuwlaag. Zo krijg je er echt zin in.

Mies van Hout. Zie de maan schijnt door de bomen. Lemniscaat, 2011. Met cd vol sinterklaasliedjes.

Lieve Sinterklaas

2011-11-25T11:15:00.000+01:00

ik wil graag op het paard
naar Spanje en weer terug
en dat ik dan een keer
bij u logeer
als het van uw moeder mag
en ik wil ook een wereldbol
een echte
waar de mensen niet op vechten
en dan ben ik de baas
dit was mijn brief
dag sinterklaas
Hans & Monique Hagen. Uit: Van mij en van jou. Tekeningen Jan Jutte. Querido, 2007.

2011-11-21T09:29:00.000+01:00

Mijn naam is Ka.
Ik denk dat ik besta.
Knoop en draad - inderdaad.
Melk en beker - zeker.
Bloem en vaas - sinterklaas.
Schoen en lepel - 'tuurlijk.
Lepel is figuurlijk.
Je kunt er niet van eten.
Dat moet je even weten.
Hol en muis - zo vast als een huis.
Oog en gezicht - allicht.
Mijn naam is Ka.
Ik denk dat ik besta.
Ienne Biemans. Uit: Mijn naam is Ka. Ik denk dat ik besta. Querido 1985/Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is. Samenstelling Tine van Buul en Bianca Stigter. Querido 2006.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Readymade, twee kleuters

2011-11-17T09:28:00.000+01:00

Jij was de goeie en ik was de slechte.
Ik wil liever de slechte zijn.
Nee, ik ben de slechte. Jij bent de goeie.
Waarom moet ik altijd de goeie zijn?

Waarom wil jij niet de goeie zijn?
Twee goeien is niet spannend.
Mag ik dan straks de slechte zijn?
Straks. Maar nu ben jij de goeie.
Joke van Leeuwen. Uit: Wuif de mussen uit. Gedichten en beelden. Querido, 2006.
Dit gedicht is geplaats met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Tip voor Sint Mijn grote Monsterfeest

2011-11-14T10:25:00.002+01:00

Spook en slang
in het licht ben ik niet bang
dan speel ik met een spook
en dans ik met een slang
maar in de nacht is het zo stil
en het donker duurt zo lang
papa komt naar boven
hij pakt het spook en vangt de slang
hij neemt ze mee
en trekt ze vlug door de wc
maar morgen in het licht
dan ben ik niet meer bang
dan speel ik met een spook
en dans ik met een slang
Hans Hagen en Monique Hagen. Uit: Mijn grote Monsterfeest. Leopold, 2011.
Nooit meer bang voor monsters? Keukenmonsters, mini-monsters, heksen, krokodillen, een gobbelgobbelmonster, een monsterfeest waarop een jongetje zich verkleedt als monster zodat de andere monsters hem niet zullen opeten en meer : in 'Mijn grote Monsterfeest' buitelen grappige monsterverhalen, enge monstergedichten, monstermoppen en prachtige monstertekeningen over elkaar.
Het puikje van de Nederlandse kinderboekenschrijvers, -dichters en -tekenaars heeft zich uitgeleefd: Harrie Geelen en Imme Dros, Rindert Kromhout, Hans en Monique Hagen, Milja Praagman, Hanna Kraan, Annemarie van Haeringen, Theo Olthuis, Dolf Verroen, Lydia Rood, Harmen van Straaten, Jacques Vriens en veel anderen.
Het resultaat is een spannend, dik, vrolijk, afwisselend (voor)leesboek over monsters. Echt zo'n boek voor Sinterklaas. Leeftijd 4-12
Meer info Mijn grote Monsterfeest

Sint Maarten

2011-11-11T09:51:00.001+01:00

Enge kinderen, enge kinderen
Haarlemse kinderen zijn eng.
Ze staan voor V&D te zingen.
Ze staan voor V&D te springen.
En ze zingen:
Een houten auto is een kreng.
Een houten brug is niks.
Speelgoed moet van plastic zijn.
Plastic auto's, die zijn fijn.
Plastic schommels, plastic wips,
Plastic pannenkoekenmix,
plastic patat en plastic kauwgom,
plastic vaders, plastic ooms
en een plastic vriendje Piet.
Maar houten speelgoed,
houten speelgoed,
houten speelgoed willen we niet.

Enge kinderen, enge kinderen.
Haarlemse kinderen zijn eng.
Ze staan voor V&D te zingen.
Ze staan voor V&D te springen.
Haarlemse kinderen zijn eng.

Henk van Kerkwijk. Uit: De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten. Verzameld door Gerrit Komrij. Prometheus, 2007.
Het is vandaag Sint Maarten. Kinderen gaan met hun lampions langs de deuren en zingen een liedje om snoep. De heilige Maarten of Martinus (316) was officier in het Romeinse leger toen bij de stadspoort van Amiens een naakte bedelaar hem in Christus naam om een aalmoes vroeg. Maarten scheurde zijn mantel in tweeën en gaf de helft ervan aan de bedelaar. In een droom zag hij de nacht erna Christus zelf in zijn mantel. Maarten verliet het leger, wijdde zijn leven aan God en werd zelfs bisschop van Tours.
Hij werd beschermheilige van reizigers en rondtrekkende kooplui; van armen, bedelaars en bekeerde dronkaards; van herders, boeren, wijnbouwers, kinderen en van het vee. Op zijn naamdag kregen de kinderen vrij van school en was het gebruikelijk ze te trakteren op lekkers. Ook maakten stadsbestuurders op die dag door klokgelui brooduitdeling aan de armen bekend. In 1380 gebeurde dit bijvoorbeeld bij de Wittevrouwenpoort in Utrecht.
Meer lezen? Sint Maarten

50 jaar samen

2011-11-09T14:30:00.000+01:00

ALLES GOED
Leuk aan zo lang al samen
is dat je bij elkaar
als relaxed vlooiende apen
gezellig, ongehaast
steeds weer wat ouds ontdekt.
De Opa en Oma van Jongetje van Tien en Jongetje van Een zijn vandaag 50 jaar getrouwd. Van harte!
Anton Korteweg. Uit: Ouderen zijn het gelukkigst. Meulenhoff, 2010.

Draak!

2011-11-07T10:33:00.004+01:00

Als ik nu een draak was kwam er
stoom uit mijn twee oren

sissend schuim droop van mijn schubben
bliksem rolde van mijn tong

donder tolde rond mijn lippen
hete damp sloeg van mijn staart.

Maar ik ben
geen draak. Ik wacht

tot ik jou niet meer wil schroeien
vuur en as op je ga sproeien

smurrie in je haar wil doen
in elk neusgat een citroen, in je bed een schorpioen.

Tot de gloeiende orkaan die
jou aan de kant wil vegen is gezakt naar windkracht negen

tot mijn sneeuwstorm poolwind is, hagel, regenbui,
jij niet sneeuwblind word maar halfslag tranend als met ui.

Ja ik wacht. Tot ik niet meer toe wil slaan.
O wat heb jij een geluk dat er geen draken meer bestaan.
Diet Groothuis. Uit: Vijf draken verslagen. Querido's Poëziespektakel. Verzameld door Ted van Lieshout. Meerdere illustratoren. Querido, 2011.
Normaal schrijf ik zelf recensies. Maar dit keer krijgen jullie die van Jaap Friso te lezen. Waarom? Omdat ik er net zo over denk als hij. Dan is het onzin om hetzelfde twee keer op te schrijven. Met dank aan en met toestemming van JaapLeest
Het poëziespektakel is een fraaie en nuttige catalogus
Honderzesenveertig gedichten geschreven en vijfenveertig tekeningen gemaakt, staat te lezen op de cover het vierde deel van Querido's Poëziespektakel. Het initiatief van schrijver/dichter/illustrator Ted van Lieshout houdt stand en is inmiddels een soort van catalogus van de Nederlandse kinderpoëzie.
Weinig uitgevers durven nog poëzie uit te geven, of het moet om iemand als Toon Tellegen gaan. In de oogst kinderboeken van de afgelopen maanden ontwaar ik slechts een enkele dichtbundel, waaronder Likmevestje van Elma van Haren. Querido's Poëziespektakel vervult zeker een leemte maar het moet niet zo zijn dat dichters louter op dit soort verzamelbundels zijn aangewezen. Deze verzameling heeft eerder de functie van een catalogus: kijk eens wat er allemaal voor moois wordt geschreven en getekend, en minder moois ook trouwens. Talenten staan op (Simon van der Geest trapte zijn bekroonde Dissus af in deel 2) en bewezen dichters (Leendert Witvliet, Karel Eykman) bewijzen zich opnieuw. Uitgevers, scholen en andere geinteresseerden kunnen er uit shoppen en er een vervolg aan geven. Met die functie blijft het een uiterst nuttig en bijna noodzakelijk project, niet in de laatste plaats voor dichters en illustratoren zelf.
Zoals in iedere bundel sorteert Van Lieshout de gedichten op thema's wat vaak verrassende en grappige combinaties oplevert. Het meandert van versen over hondjes, zusjes naar gedichten over verliefdheid en dromen. Er staan in deze bundel relatief veel bijdragen die op het randje van de kinderpoëzie zitten, een grens die uitermate vaag is natuurlijk. Vijf draken verslagen is deels een hommage aan Annie M. G. Schmidt, de titel komt uit haar gedicht De ridder van Vogelenzang en haar schaap Veronica wordt op verschillende manier lof toegedicht.
Zo uitgekristallisseerd als de vorige bloemlezing is deze bundel niet; het spektakel is er een beetje vanaf. Na zoveel gedichten hap je naar adem; door de kwantiteit, de enorme diversiteit aan vormen en thema's. Het valt niet mee om het koren van het kaf te scheiden en uitschieters kent de bundel dan ook niet echt, al ben ik erg gecharmeerd van dit kleine liefdesgedichtje van Tanneke Wigersma:
Mijn hart is een rood hondje
dat blaft en bijt misschien.
Maar dat kwispelend rent
als jij in de buurt bent
en vooral als jij dichtbij bij me bent.
Gedichten zijn gepubliceerd met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

..zag jij misschien

2011-11-03T10:36:00.000+01:00

...zag jij misschien dat ik naar jou,
dat ik je zag en datik zag hoe jij
naar mij te kijken zoals ik naar jou
en dat ik hoe dat heet zo steels,
zo en passant en ook zo zijdelings -
dat ik je net zo lang bekeek tot ik
naa je staarde en dat ik staren bleef.
Ik zag je toen en ik wist in te zien
dat in mij leven zoveel is gezien
zonder dat ik het ooit eerder zag:
dat kijken zoveel liefs vermag.
Joost Zwagerman. Uit: Zoen me tot ik spin. Gedichten over de liefde. Illustraties Wolf Erlbruch. Querido, 2011.
Achttien gedichten over liefde: bekende, onbekende, zonnige, feestelijke gedichten over liefde. Niet over de loopgraven, de jaloezie, de woede of de angst maar over de verrukking, de magie en zoetheid. Alle illustraties gaan over verliefde dieren. Dat is een beetje raar in een bundel over mensenliefde. Het zijn wel mooie, warme, sterke tekeningen.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Halloween Allerheiligen Allerzielen

2011-10-31T09:33:00.001+01:00

Iedereen wordt het, echt waar, iedereen
al zie je het meestal niet erg meteen.
Mensen die oud zijn met rimpeltjesvel
die zijn het, ja zijn het, altijd al wel.

Ze hebben geen vader of moeder meer,
dat lijkt heel gewoon, toch voelt het als zeer.
Ze gaan niet huilen, maar fijn is het niet
het lijkt een beetje op schemerverdriet.

Niemand zegt trots 'lieve kind toch van mij',
die zin is voorgoed, voor altijd voorbij.
Je bent van niemand meer en hoe je was
begint bij wat jij weet dus later pas.

Wanneer ouders dood zijn, ben jij ook weg,
terwijl je gewoon praat over de heg,
ver zwemt in de zee of lekker lui leest
je bent nooit meer zoals je bent geweest.

Wees zijn, ik denk dat je dit wel gelooft,
is zwaar voor je hart en zwaar voor je hoofd.
En oude mensen, zo breekbaar als wat
zijn dat soms doodgewoon heel erg zat.

Wees. Co Baas-Hazenbosch. Uit: Vijf draken verslagen. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido, 2011.
Het is bijna weer Allerheiligen/ Allerzielen. Dan verzorgen mensen de graven van hun geliefden, zetten lichtjes en bloemen neer en zingen liedjes voor hun doden. In veel kerken zijn gisteren kaarsen aangestoken en de namen genoemd van mensen die het afgelopen jaar zijn gestorven.
Allerheiligen is op 1 november, Allerzielen op 2 november. Allerheiligenavond of Halloween, de avond van 31 oktober, was vroeger voorbereidingsavond. Nu is het een verkleedfeest.
In de Iers-Keltische traditie begon het nieuwe jaar op 1 november. 31 oktober was dus oudejaarsavond. De oogst was binnen, tijd voor een vrije dag, het Keltische nieuwjaar Samhain. De Kelten geloofden dat de geesten van de gestorvenen van het afgelopen jaar op 31 oktober terug kwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen voor het komende jaar. Ze droegen maskers om de boze geesten te weren. Later vermengden deze Keltische tradities zich met Romeinse en christelijke. Tegenwoordig bedenken mensen ook nieuwe rituelen om de doden te herdenken. Meer lezen ? Allerheiligen en Allerzielen

Ze hadden alles, alles, alles, alles al geroofd.

2011-10-27T10:11:00.004+02:00

De rovers en de maan
Er waren eens drie rovers en ze woonden in een hol.
Het was erg ongezellig, want het stond er vreselijk vol.
Er stonden koffers vol met goud en kisten diamanten
en zakken vol met zilverwerk, in oude ledikanten.
Ze zeiden treurig alle drie: Wat akelig is dat.
We willen weer gaan roven, maar we weten niet meer wat.
Ze piekerden en piekerden en krabden op hun hoofd.
Ze hadden alles, alles, alles, alles al geroofd.

't Was donker in het hol, maar door een kiertje scheen de maan,
een mooie ronde volle maan. Ze keken elkander aan...
De maan! Dat was een prachtidee. Díe zouden ze gaan roven!
Naar boven, jongens, zeiden ze. Onmiddellijk naar boven!
Ze namen de toren van Lutjebroek en die van Overschie
en die van Geldermalsen en toen hadden ze er drie.
Die torens zetten ze op elkaar. Ze klauterden naar boven.
Ze waren vastbesloten om die nacht de maan te roven.

Twee rovers deden hun ogen dicht, omdat ze duizelig werden.
Pak jij 'm maar. Doe jij het maar! zo zeiden ze tegen de derde.
De derde rover nam de maan en klauterde naar benee.
Kijk uit! Kijk uit! En hou 'm vast, zo riepen de andere twee.
De maan was zwaar en spiegelglad, en toen opeens, wat stom,
hij liet 'm uit z'n handen glijden - rommelebommelebom! -
De maan viel naar beneden en kwam met een plons terecht,
zo ergens in de buurt van Loenen, midden in de Vecht.
Het gaf een sisser: Sssst en SSSST! Toen was het stil als 't graf.
Zodat we kunnen zeggen: Dat liep met een sisser af.

Gelukkig is er ergens (ja, ik weet niet of je 't weet)
een groepje oude heren, een commissie, en dat heet:
Commissie ter Bevordering der Belangen van de Maan.
Die keken net naar boven en ze zagen 'm niet staan!

De maan is weg! zo riepen ze. Wat moeten we nou doen?
We kunnen toch niet leven zonder maan met goed fatsoen?
Maar weet je wat? Het is nog niet zo'n vreselijke strop:
We hebben nog een oude maan. Die hangen we wel op.

De rovers kropen in hun hol, totaal versuft van schrik.
Daar zitten ze te bibberen, tot aan dit ogenblik.
En jullie weet nu allemaal: de maan die je ziet staan
is eigenlijk de echte niet. 't Is een reserve-maan.
Zouden alle geldbeluste rovers in de wereld ook in hun schulp kruipen, nu de wijze mevrouw en mannen van de EU ze een halt proberen toe te roepen?
"De mooiste kindergedichten van Annie M.G.Schmidt" staat er op de kaft van dit nieuwe boek. Zijn het echt haar mooiste kindergedichten? Daar kun je lang over praten. Maar waarom zou je?
Sebastiaan, Dikkertje Dap, Ik ben lekker stout, Het fluitketeltje en De heks van Sier-kon-fleks staan erin. De ridder van Vogelenzang. Het Stoute-Kinder-Huis en De lapjeskat. Allemaal hebben ze een nieuw gezicht, bedacht door Sieb Posthuma. Dat is gek, al die oude bekenden zien er opeens anders uit, Daar moet je even aan wennen.
Maar oh wat een mooie, feestelijke tekeningen zijn het. Het menselijk tekort spat van de pagina's; onschuld, schrik, dikdoenerij, ijdelheid, schaamte en vasthoudendheid lachen je toe. Sebastiaan die met een vrolijke grijns de bezem uitdaagt, die hem vlug in de stofzuiger laat verdwijnen, de andere spinnen huilend achterlatend. De sprookjesschrijver, als een bedachtzaam ontdekkingsreizigertje zijn kroontjespen in zijn tuinvijver vol inkt dopend. Bladzijden vol springerige, eigen wezens, elk gedicht zijn eigen sfeer. Posthuma heeft prachtig werk geleverd.
Is er niks te klagen? Jawel. Het omslag is erg donker, dat vinden kinderen meestal niet leuk. De tekening bij 'Lekker Stout' had spannender gekund. Er is altijd iets te vinden als je wilt, maar alles samen genomen is het een heerlijk boek.
Annie M.G.Schmidt. Uit: Een vijver vol inkt. De mooiste kindergedichten van Annie M.G. Schmidt. Met tekeningen van Sieb Posthuma. Querido, 2011.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Jachtseizoen

2011-10-24T13:43:00.003+02:00

Missen
Samen hebben de dieren in het bos
de jager een kaart gestuurd met, in
mooie letters van harte beterschap.

Met de jager kunnen ze erg lachen
want hij schiet altijd helemaal mis.
Vandaar die kaart: ze missen elkaar.
Dat ze elkaar maar weer enorm mogen missen deze herfst.
Gerard B. Berends. Uit: Fluit zoals je bent. Samenstelling Edward van de Vendel. Ill. Carll Cneut. Querido, 2009.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Parfum

2011-10-20T10:13:00.001+02:00

Badkamerweerbericht:
storm en regen.
Het waait uit een flesje,
wat doe je ertegen?
Wolken van geur
en zelfs wat spatjes.
Wangen van moeder worden al gladjes,
wangen van vader worden al klets,
neerslag van allerlei
eau de toilettes.
Waarschuwing:
plaatselijk valt nog een vlaag.
Dit
was het parfumjournaal
voor vandaag.
Edward van de Vendel. Uit: Superguppie krijgt kleintjes. Ill. Fleur van der Weel. Querido, 2005.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

De fijne was

2011-10-17T11:07:00.002+02:00

Geen stap kan ik zetten in dit huis
zonder een woord van mijn ma
Over handdoeken op stapel en op kleur
Over de zin van de mat
Over de kalkaanslag in het bad
Over mijn oksels en hun geur
De vuile sokken onder mijn bed
En de koffie die twee keer
met hetzelfde filter is gezet
Alles moet schoon, recht en fris
Ze controleert mijn tanden, mijn zolen
en als het even kan
de zuurtegraad van mijn spuug als ik slis

Dus toen mijn moeder in de badkamer
zo voor de wasmachine zat
Met een grote stapel vuile was
klaar op de badkamermat
Toen...duwde ik haar erin

Deurtje dicht
Flink heet wassen
en veel wasverzachter
Heel veel wasverzachter moest erbij

Mijn moeder had me moeten zien
zo keurig als ik alles deed
Maar ze was een beetje in de war

toen ze schoon en zacht uit de droger gleed
Tanneke Wigersma. Uit: Vijf draken verslagen. Querido's Poëziespektakel 4. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido, 2011.
Bovenstaand gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Gezien in een etalage

2011-10-12T10:06:00.000+02:00

Gezien in een etalage
een slapende cyperse kater
vorstelijk gedrapeerd
over twee met paars papier
beklede groentekistjes
en even later op de achterkant
van een geparkeerde vrachtauto:
VIULAK IK WIL GEWASEN WORDEN!
Een welbestede dag.
Hanny Michaelis. Uit: Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is. Gedichten voor kinderen van alle leeftijden, gekozen door Tine van Buul en Bianca Stigter. Querido, 2006.
Het gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Zwemles. Voetbal. Tandarts. Feestje. Weekkalenders&familieplanners

2011-10-12T09:49:00.000+02:00

Zwemles. Voetbal. Tandarts. Schoolfotograaf. Verjaardagsfeestje. Playbackshow. Hockey. Je wordt er als ouder soms gek van, al die afspraken van al die verschillende gezinsleden in één week. Een fotografisch geheugen helpt natuurlijk enorm. Heb je dat niet, dan brengt een kalender uitkomst: Donald Duck, Barbapapa, Fokke en Sukke, Pluk van de Petteflat, Loesje, Marit Törnqvist: voor elke smaak en leeftijd heb je familieplanners en weekkalenders.
Hier de Marit Törnqvist Weekkalender 2012, met tekeningen uit haar boeken. De Marit Törnqvist Familieplanner 2012 bestaat ook en is geschikt voor gezinnen t/m 5 personen. Verkrijgbaar via http://www.inter-stat.nl/.

De onderhond. Voor Sien

2011-10-10T12:28:00.004+02:00

De onderhond
Ik ben de arme onderhond,
ik ben niet erg bijzonder.
De meeste andere honden zijn
veel groter en gezonder.

Bij mij gaat altijd alles mis,
dan krijg ik op mijn donder.
Zíj krijgen vaak een vette kluif
en ík zit altijd zonder.

Ook ben ik 's nachts een beetje bang
voor bliksem en voor donder
en als ik die tekeer hoor gaan
dan duik ik ergens onder.

Een lage tafel of een bank,
een plekje dat ik ken.
Dan denkt het onweer heel misschien
dat ik er niet meer ben.
Schrijvershond Sien van schrijversduo Jan Paul Schutten en Bibi Dumon Tak schrijft vandaag op twitter: 'Ik hoop dat ik als de Kinderboekenweek voorbij is eindelijk weer te eten krijg en uitgelaten word...' Wat ZIELIG! Speciaal voor Sien, die erg van pens houdt en ook bang voor onweer is, dit gedicht.
Rikkert Zuiderveld. Uit: Scheurkalender jeugdpoëzie Zwemmen met je kleren aan, 5 oktober 2011. Van Gennep, 2010.

Levensvraag van een held

2011-10-07T10:56:00.000+02:00

hoe lang duur ik ongeveer
het komt niet op een jaar
is er iemand iemand iemand
ooit, die zegt: nu ben je klaar

met wespen redden uit de vijver
en vogels uit de kat
met vleugels spalken, vlinders
vliegen vissen uit het bad

en wakken maken voor de eenden
als het weer eens vriest
en in de deuren luikjes maken
zodat de kat niet binnen piest

ik heb enorm mijn best gedaan
maar niemand die het merkt
dus vraag ik u of wie dan ook

wanneer ben ik uitgewerkt?
Kate Schlingemann. Uit: Vijf draken verslagen, Querido's poëziespektakel 4. Samenstelling Ted van Lieshout. Querido, 2011.
Bovenstaand gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Nobelprijs literatuur 2011 naar Tomas Tranströmer

2011-10-07T10:44:00.000+02:00

Het station
Een trein is binnengerold. Rijtuig na rijtuig staat hier,
maar geen deur gaat er open, niemand stapt in of stapt uit.
Zijn er wel deuren? Daarbinnen wemelt het
van opgesloten heen en weer bewegende mensen.
Zij staren naar buiten door de onwrikbare ramen.
En buiten loopt een man langs de trein met een moker.
Hij slaat tegen de wielen, een zwak gegalm. Behalve hier!
Hier zwelt de klank onbegrijpelijk aan: een blikseminslag,
de klank van een domklok, een wereldomvamende klank
die de hele trein en de omringende natte stenen mee optilt.
Alles zingt. Jullie zullen je dit herinneren. Reis verder!

Fantastisch nieuws dat de Zweedse dichter Tomas Tranströmer de Nobelprijs voor Literatuur 2011 heeft gewonnen. Dat werd tijd.
Tomas Tranströmer. Uit: Het wilde plein. Gedichten 1948-1990. Vertaling en nawoord J. Bernlef. Bezige Bij, 1992.

Bert en Bart redden de bibliotheek

2011-10-07T10:30:00.000+02:00

Heb je het kinderboekenweekgeschenk Bert en Bart redden de wereld al uit? Dan kun je hier verder lezen over Bert en Bart: vijf dagen lang Bert en Bart redden de bibliotheek

Bert en Bart redden de wereld. Het is Kinderboekenweek!

2011-10-05T07:22:00.000+02:00

Gouden Griffel 2011 voor Simon van der Geest

2011-10-04T21:07:00.005+02:00

Foto: ANP

Simon van der Geest is dit jaar de winnaar van de Gouden Griffel, de prijs voor het mooiste Nederlandstalige kinderboek.

De jury bekroonde zijn Odysseusbewerking Dissus en roemde het om de rake gevoelens en de virtuoze taal. ‘Een klassiek verhaal in een gedurfd nieuw jasje van goede snit. Dissus getuigt van vakmanschap, passie, verbeeldingszin en schrijflust. Een dynamisch avontuur dat laat zien hoe zeer de literatuur leeft en hoe volwassen de jeugdliteratuur kan zijn’, aldus de Griffeljury. ''Schijnbaar nonchalant verwerkt hij herhalingen, alliteraties en binnenrijm tot ritmisch goed lopende verhalende dichtregels, die bijna muzikaal aandoen. Wie Dissus leest, danst op het ritme van de taal.''

Simon van der Geest (1978, Gouda) debuteerde als kinderboekenschrijver in 2009 met Geel gras. Dissus is zijn tweede boek. Hierin vermengt hij het verhaal van de held Odysseus met zijn eigen jeugd in een klein dorp.
Ook de illustraties van Jan Jutte krijgen een pluim van de jury. Zij passen volgens haar bij de dynamiek van het verhaal. Bovendien: ''De zwart-rode kleurstelling refereert aan de natuurlijke kleurtinten uit het oude Griekenland en legt hiermee ook een verbinding met het origineel.'' Lees het Juryrapport van de Griffeljury 2011 (pdf, 190 kB).

Stem uit de glasbak. Gouden Griffel 2011?

2011-10-04T09:02:00.002+02:00

Ik schop wat scherfjes aan de kant als ineens van binnen uit de glasbak
een stem klinkt,
hol en honingzoet:

'Lieve Dissus, lieve Dissus,
vergeet niet, ik,
ik zal je nooit
vergeten, nee,
vergeet mij niet.
Kom maar dichter,
dichterbij.
Ik zal je helpen.
Hier. Van mij.'

En uit het gat van de glasbak
steekt een ranke arm, een hand,
ze houdt een colaflesje vast
met daarin een bruine drab

'Kirke,' stamel ik, 'dankjewel,'
en terwijl ik het pak,
raak ik haar vingers, heel even maar,
en weg is de hand, de gloed, de stem

Hoe diep ik ook naar binnen tuur,
alleen maar scherven,
muffe lucht
en schimmelklodders jam
Simon van der Geest. Uit: Dissus. Illustr. Jan Jutte. Querido, 2010.
Krijgt Dissus vanavond op het Kinderboekenbal de Gouden Griffel 2011? Dat zou wel moeten. Het is origineel, fantastisch geschreven en op alle fronten vernieuwend. Bovendien is het veel te lang geleden dat de Gouden Griffel naar poëzie ging. Ja, ik weet dat dat een oneigenlijk argument is. Het beste boek moet winnen. Dissus dus.
Nou vooruit. 'Ik leer je liedjes van verlangen en aan je apenstaartje hangen' van Bette Westera mag ook. Of het 'Boeboek' van Imme Dros. Al heeft de jury zich dan vergist.
Bovenstaand fragment is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Jackpot!

2011-10-03T11:55:00.002+02:00

Het papiertje ligt verfommeld voor Doenja op de grond. Uit het doosje haalt ze een zaklamp: een plat model, met een hendel eraan. Moet ze daaraan draaien? Ze slikt. Niet sip kijken. Denk aan Afrika. Daar zijn de kinderen nog veel slechter af. Zij zijn al blij met een ei bij het ontbijt. Ze mag niet ondankbaar zijn. Het doosje keert ze om. 'Honderd keer draaien voor optimaal licht,' leest ze hardop voor.
Arja Veerman. Uit: Jackpot! Illus. Babiche. Clavis, 2011. Leeftijd 9-13.

Stel je vraagt een Nintendo voor je verjaardag. Die krijg je niet. Wel een staatslot. Wat doe je?

Doenja aarzelt geen seconde. Ze wint toch nooit wat. Ze verkoopt het lot aan haar moeder voor twintig euro. Een geweldige vergissing. Haar moeder wint de jackpot van 13,1 miljoen euro en slaat compleet op tilt. Doenja bedenkt een plan.

Eigentijds, origineel debuut van Arja Veerman is met een ongelooflijke vaart geschreven in een uitgebeende stijl en hier en daar erg grappig Personages hadden meer diepgang gemogen, het slot gaat te snel, de moeder is een karikatuur maar zo blijft er wat te wensen over voor een tweede boek. Veerman kan schrijven.

Regionale schrijfwedstrijd Utrecht en omstreken 'Wat zou jij doen als je 1 miljoen wint?' Schrijf jouw verhaal en win een staatslot, een boekenbon of een gesigneerd exemplaar van Jackpot! Zie Schrijfwedstrijd Jackpot!

Wachten - Wat je ziet zit in je hoofd

2011-09-28T08:01:00.000+02:00

Zit ik weer
op de stoep

te wachten tot ik wegloop
of terug naar binnen ga.

Soms kijkt mijn zusje
om de hoek, ben ik er nog?

Altijd krijg ik zo
een hekel aan mezelf.

Ook al méén ik
dat ik hier zit

en zo meteen
echt wegloop,

echt eindelijk wegloop,
nooit meer terugkom

toch heb ik liever
een zusje dan niemand.
Diet Groothuis. Uit: Wat je ziet zit in je hoofd. Samenstelling Jan van Coillie. Illustraties Kristien Aertssen. Davidsfonds/Infodok, 2011.
Ondertitel van dit boek: 'De 100 mooiste kindergedichten van nu'. Samensteller Jan van Coillie heeft, zegt hij in het voorwoord, "de mooiste en leukste gedichten voor kinderen die verschenen tussen 2000 en 2010", voor deze bloemlezing uitgekozen. Criteria: "originaliteit, authenticiteit, de juiste spanning en vakmanschap".
Het is echt een heerlijk gedichtenboek geworden waar je elke dag in wilt lezen, met een harde kaft, lekker dik papier, veel prikkelende fullcolour tekeningen en gedichten van bijna alle bekende Nederlandstalige kinderdichters van nu. Gedichten van Edward van de Vendel, Ted van Lieshout, Eva Gerlach, Hans en Monique Hagen, Jos van Hest, Jaap Robben, Gil Vander Heyden, Bette Westera, Leendert Witvliet, Johanna Kruit, Erik van Os & Elle van Lieshout, Riet Wille, Andre Sollie, mijzelf en nog meer. Ik mis alleen Imme Dros.
Opnieuw
Eén gedicht is nooit genoeg -
tienduizend evenmin.
Het moet opnieuw, opnieuw,
opnieuw moet iemand schrijven
hoe verliefd, verdrietig, blij
hij - steeds opnieuw moet iemand
daar woorden voor zoeken en
die moeten bij elkaar zoals
ze nog nooit hebben gestaan.

Iemand moet dit lezen.
Steeds opnieuw
voor het eerst.
Kees Spiering. Uit: Wat je ziet zit in je hoofd. Samenstelling Jan van Coillie. Illustraties Kristien Aertssen. Davidsfonds/Infodok, 2011.

Waarom ik? Ik! Wie is dat?

2011-09-26T10:35:00.002+02:00

Weet een regenworm wie hij is? Zijn wij mensen een soort apen? Waarom ben ik hier?

Vanavond worden op het Griffeldiner de Zilveren Griffels 2010 uitgereikt. Winnaar in de categorie 'Informatief' is het boek 'Ik! Wie is dat?'
"Wie je bent, wordt of wilt zijn, ligt niet meer vast bij je geboorte, maar het is ook niet zo dat je alles naar je hand kunt zetten. Vergelijk het met een bos. Eén enkele boom maakt geen bos, hoe hard hij ook zijn best doet. Er zijn een heleboel zaken die belangrijk zijn voor wie je bent, die je niet zelf in de hand hebt. Die worden je 'gegeven' door het leven. Je ouders bijvoorbeeld, kun je niet kiezen. Dat kunnen lieve, zorgzame en warme mensen zijn die je zelfvertrouwen en veiligheid bieden. Maar er zijn ook ongeduldige, koele of drukke ouders die weinig tijd hebben en je onzeker maken. Ook hoe je eruitziet, heb je niet voor het kiezen. Profbasketballer worden als je 1.68 m. bent? Helaas, dat gaat niet lukken. En ook een carrière als fotomodel is niet voor iedereen weggelegd."
Wie ben je eigenlijk? Weet je dat zelf? Iedereen wil iemand zijn of iemand worden. Maar wie en waarom? Ben je wie je wilt zijn of speel je een rol? En hoe weet je wat je wilt? Door naar anderen te kijken en te luisteren? Of door zelf te filosoferen? Leer meer over jezelf in Ik! Wie is dat?, een boek geschreven door professoren van de Kinderuniversiteit van Tilburg.
•Wie ben ik? - door Erik Borgman en Diederik Stapel
•Ik, jij en wij - door Rein Nauta, Wim van de Donk en Ilja van Beest
•Ben ik een aap? - door Raymond Corbey
•Wij en zij - door Arie de Ruijter
•Waarin geloof jij? - door Herman Beck en Tineke Nugteren
•Ik, versie 2.0 - door Jaap van den Herik en Han Somsen
•Steeds meer 'ik' - door Gabriël van den Brink
•Je wordt wat je doet - door Margriet Sitskoorn
•Je bent wat je hebt - door Marcel Zeelenberg en Niels van de Ven
•Waarom ik? - door Monique van Dijk - Groeneboer en Stefan Gärtner
•Het einde van ik.... - door Carlo Leget en Paul Post
Ik! Wie is dat? Tekst: Marga van Zundert (tevens coördinatie), Irene Herbers, Mirjam Vossen, Rik Oerlemans, Corine Schouten en Tineke Bennema. Ill. Helen van Vliet. Zwijsen, 2010.

Lego

2011-09-21T09:12:00.000+02:00

Elke avond gegeten, geslapen,
van lieverlede steeds minder
hier ouderlijk thuis en in pyjama;
oesters geproefd, buitenisssige vissen,
tientallen bluesgitaristen
en vierstemmige vijftiende-eeuwse
missen gehoord, minstens vijftig
paar schoenen versleten,
twaalf fietsen, een combiketel
enzovoort. En al die tijd
stond het hier nauwgezet niet
te veranderen: dit roodwit
bouwwerk met erkers, kantelen,
bedachtzaam in elkaar gestoken
door kleine keurige handen, ooit
een laatste keer opgeborgen
en vergeten, in deze doos,
deze kast, donker van jaren.
Erik Menkveld. Uit: De karpersimulator. De Bezige Bij, 1997/Scheurkalender voor Jeugdpoëzie 19 september, Van Gennep, 2010

25 september feestelijke opening 'Het regent zonlicht'

2011-09-19T12:44:00.001+02:00

Op zondag 25 september is de feestelijke opening van 'Het regent zonlicht', een tentoonstelling van de originele illustraties uit de gelijknamige dichtbundel van Koos Meinderts en Annette Fienieg. Koos Meinderts leest voor en er is livemuziek van Leine en Thijs Borsten, die ook de cd maakten. De opening is aan de A.Mayerlaan 23 in Utrecht, vanaf 16:00 uur. Kijk voor meer info op de website van Koos Meinderts en Annette Fienieg.
De dag loopt op zijn einde
hier en daar gaan lichten aan.
Je hoort een kind pianospelen,
iemand met de deuren slaan.

Al die huizen
al die ramen
al die mensen
van wie je de naam niet kent.

Je hoort het vloeken van een vader,
ergens valt een glas kapot.
Iemand roept de poes naar binnen,
iemand doet alvast de deur op slot.

Een etage hoger staat een man
eenzaam voor het raam te staan.
In het huis ernaast zie je zijn buren
dansend door de kamer gaan.

Al die huizen
al die ramen
al die mensen
van wie jij er eentje bent.
'Al die huizen' van Koos Meinderts. Uit: Het regent zonlicht. Illustraties Annette Fienieg. Lemniscaat, 2010.

Pas op gevaarlijk leesvoer. Rijmsoep

2011-09-16T09:44:00.000+02:00

's Keizers kleermaker, mijnheer Grijs,
had zijn zaak naast het paleis.
Zo kon de keizer wel twaalf keer
elke dag naar hem heen en weer.
Want hij was verzot op kleren:
pakken, mantels, hoeden, veren,
gestikte vesten van rode zij,
paarlen knoopjes op een rij.
Het paleis was vol goud en pilaren,
en lakeien en kamerdienaren,
die de hele dag niets anders deden
dan persen, strijken en de keizer kleden.
Maar kleren kunnen gevaarlijk zijn
voor keizers met 'n minibrein.
Bij hem kwamen op de eerste plaats
zijn kleren, en de mensen 't laatst.
Neem nou de lakei die per ongeluk
iets morste op een kledingstuk.
Hij werd dadelijk in het openbaar
opgehangen aan zijn haar.
Een andere lakei, die jammer genoeg
bij het borstelen een pluisje oversloeg,
werd levend gekookt, net als een kreeft,
iets wat men maar zelden overleeft...
Bekende sprookjes en verhalen als De nieuwe kleren van de keizer, Ali Baba en de veertig rovers, Hans en Grietje en Aladdin en de wonderlamp venijnig herverteld en op rijm gezet door meesterverteller Roald Dahl, afgewisseld met onzingedichtjes als:
'Iene, Martine, Contramine
hoe staat je tuintje erbij?'
'Ik woon net in een torenflat,
dus vraag dat niet aan mij.'
Dahls licht kwaadaardige verteltoon sijpelt vrolijk door de teksten , de oorspronkelijke geweldige tekeningen van Quentin Blake zijn gelukkig gehandhaafd. In de vertalingen hapert het ritme soms wat en jammer dat het omslagontwerp is veranderd, het oude had meer pit.
Tien procent van de auteursopbrengst van dit boek gaat naar de Roald Dahl Foundation, die hulp, geld en zorg geeft aan kinderen met hersen-, bloed- en leesvaardigheidsproblemen.
Rijmsoep (opnieuw uitgegeven). Roald Dahl. Illustr. Quentin Blake. Vertaling Huberte Vriesendorp. De Fontein, 2011.

Aesopus in Afrika: fabel van De oude leeuw

2011-09-13T09:39:00.001+02:00

Was de Griekse fabelverteller Aesopus (ca. 620 - ca. 560 voor Christus) een Afrikaan? De Zuid-Afrikaanse schrijfster Beverley Naidoo denkt van wel.
"Zijn naam en zijn verhalen leven nog altijd voort" schrijft ze in het voorwoord van 'De hond, de haan en de jakhals'. "Nog steeds wordt er naar geluisterd en van genoten en zijn er mensen die ze opnieuw willen vertellen. Dit keer was het mijn beurt...Wie volgt?"
Er was eens een oude leeuw die te oud en te zwak was om zelf op jacht naar voedsel te gaan. Vroeger deden zijn wijfjes dat voor hem en paste hij op de kleintjes. Maar die tijd was voorbij. Zijn wijfjes waren gestorven, en de kleintjes waren volwassen en gingen allemaal hun eigen gang.
De oude, eenzame leeuw ging op zoek naar een grot en toen hij die gevonden had ging hij in een hoekje liggen en deed alsof hij vreselijk ziek was.
'Ooooh,' kreunde hij. 'Mijn arme oude botten, ooooh.'
Tussen het kreunen door luisterde hij goed of hij iets hoorde bij de ingang van de grot. Maar helaas, het bleef doodstil.
'Aaah,' kreunde hij, een stuk harder nu, en veel zieliger. 'Mijn arme botten, aaah.'
Bij Herodotus is Aesopus een slaaf uit Thracië bij de Zwarte Zee. Wat, oppert Naidoo, als de geschiedschrijver het niet bij het rechte eind had en hij een Afrikaanse slaaf was? Waarom lijkt zijn naam anders zo op het oude Griekse woord voor een zwarte Afrikaan: 'Aithiops'? Waarom komen in zijn fabels zoveel Afrikaanse dieren voor en hebben die zo vaak een moraal, net als andere Afrikaanse volksverhalen?
Naidoo plaatst de - veelal klassieke - fabels in een Afrikaans landschap, maakt van het everzwijn een wrattenzwijn en van de vos een jakhals. Haar droge vertelstijl, de kleurige, karakteristieke, humoristische tekeningen van Piet Grobler en de soepele vertalingen van Koos Meinderts doen de rest en zorgen voor een prachtig verhalenboek.
De hond, de haan en de jakhals. Beverley Naidoo. Illustr. Piet Grobler. Vertaling Koos Meinderts. Lemniscaat 2011.

Ik zing mijn huis

2011-09-08T09:19:00.000+02:00

Mijn huis geeft altijd licht. Al van ver
wenkt het mij met wijdopen ramen.
In elke hoek wonen verhalen
waarin ik mijn eigen plekje heb.

Welke trede van de trap zal kraken?
Nergens kennen mijn voeten beter de geluiden.
Hier kan ik nooit verdwalen.
Ik volg gewoon de geur die alleen ik ken.

Mijn huis weegt altijd licht.
Het woont in mij zoals woorden
in een lied, jij kent het niet.
Ook al ben ik ver van huis,

ik zing mijn huis met elke stap.
Uit: Wat van de liefde niet gezegd kan worden. Daniel Billiet. Ill. Heide Boonen. Afijn/Clavis, 2006.

Er zit een knak in mijn zak

2011-09-05T10:16:00.003+02:00

Heb jij dat nou ook wel eens?

Een FROMMEL

tussen je ROMMEL?

Of een BLA

in je LA?

Of een KNAST in je KAST?

Laatst zat er

- zeker weten -

een KORNIJN

in ons GORDIJN

En er stond een TOK

naast onze KLOK...

In het huis waar ik woon

zijn zulke dingen

heel gewoon.

Dwarse taalkolder voor beginnende lezers waar elke taalveteraan zijn vingers bij aflikt, gecombineerd met oersterke tekeningen: niemand kan het zo fenomenaal als Dr. Seuss. Hijzelf is al twintig jaar dood, maar zijn kinderboeken zijn moderne klassiekers die geen enkel kind mag missen.

'Groene eieren met ham', 'De kat met de hoed', 'Het voetenboek', 'Er zit een Knak in mijn Zak' en een werkboekje om zelf te oefenen met woorden: in het Dr. Seussleeskoffertje vind je ze allemaal bij elkaar in smakelijke vertalingen van Bette Westera. Megagrappige, hoogwaardige leescuisine voor iedereen boven de zes.

De kat met de hoed leeskoffer. Dr. Seuss. Vertaling Bette Westera. Gottmer, 2011.

Superhelden

2011-08-30T09:28:00.002+02:00

Eindelijk is 'Vijf draken verslagen', Querido's Poëziespektakel 4, uit met 96 pagina's heerlijke kindergedichten en -tekeningen over grote en kleine helden. Voor poëzieliefhebbers een driesterrenmaaltijd! Hier vast een van de gedichten:
Ik zal je zeggen hoe dat gaat:
Tzik!
Bliksem
in je mik!
Je skelet staat te tikken
en te hikken
tot je
alle botjes
weet te
zitten
so
wat deed dat pijn, vooral
de botjes
in mijn
piemel

Er kwam geen geluid mijn mond uit,
alleen maar een zwart wolkje
Het smaakte naar benzine
Nu noemen ze mij Elektroman
Een naam moet je verdienen
Simon van der Geest. Piesen op het schrikdraad. Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.
Querido's Poëziespektakel 4. Samenstelling Ted van Lieshout, 78 dichters, 25 tekenaars. Querido 2011.

Schaap met laarsjes

2011-08-29T09:47:00.003+02:00

Lust je geen hooi?' vroeg Schaap.
'Ik ben bang van niet,' zei Wolf.
'Dan heb je ook geen echte honger,' zei Schaap.
'Ik ben bang van wel,' zei Wolf.
En plotseling slingerde hij zich over het hekje en plofte pal naast Schaap in het stro.
'Hé, wat moet dat?' riep Schaap. 'Dit is mijn bed! Ik roep Ezel hoor, en Hond, en...'
'Windt u zich vooral niet op,' lispelde Wolf. 'Ik kom gewoon even gezellig naast u zitten.'
Dit wordt een hele klus, dacht Wolf. Hij maakt teveel ophef en lawaai. Straks wordt iedereen nog wakker.
Ik moet hem uit de stal lokken, ver weg. Dát moet ik.
Zalig boek. Grappig, ontroerend, briljant. Heerlijk om iets moois te ontdekken dat er al was. Met stip in mijn favoriete kinderboeken-toptien.

Schaap met laarsjes. Maritgen Matter. Illustraties Jan Jutte. Querido, 2002.

Vakantievitamientjes/schrijftips

2011-06-30T06:56:00.039+02:00

Ik wou dat u
mijn oom Bill
al die dingen van vandaag zou vertellen
over onze eigen ritmes
en onze eigen BEELDEN
die in onze woorden ronstuiteren
en GEDICHTEN vormen.

En ja, ik begrijp best
dat als ik ooit de
President van de Verenigde Staten word
er van me verwacht mag worden dat ik
hele hele lange regels schrijf
maar tot die tijd
kan ik mijn regels
kort
kort
kort
houden als ik dat wil. (Uit: Haat die kat, Sharon Creech. Hoogland & Van Klaveren. 2009).
Vakantie! Dit blog zal tot 1 september stil staan. Maar mijn vakantietips zullen je er door helpen, of het regent, sneeuwt of hittegolft.
Mocht je - of je zoon, dochter, broertje, zusje, buurvrouw, kat of kanarie - een enorme aandrang krijgen een meesterwerk te produceren, óf je zo gruwelijk vervelen dat je met je hoofd in een vuilnisbak wilt gaan liggen, lees dan eerst één van de boeken hieronder. Of allemaal.
Sharon Creech Hou van die hond en Haat die kat. Een must voor poezie-liefhebbers, spelenderwijs schrijfinformatie en -tips voor schrijflustige kinderen en groten. Zie blogberichtjes 28 september 2009 en 14 januari 2010. Jeugdliteratuurrecensent Bas Maliepaard (Trouw) over Hou van die hond en Haat die kat.
Hans Kuyper Kat in 't bakkie, rijmen is een makkie. Weet jij hoe een euro smaakt,/of modderige grond?Vraag maar aan mijn broertje./Die stopt alles in zijn mond./ Een tak, een slak, een legosteen,/een oude boterham./Laatst zelfs zo'n bruine uienschil/die uit de groenbak kwam!
Kuyper leert je wat versjes zijn, vertelt over begin- en eindrijm, klemtonen en ritme, afbreken en versvormen en laat alles meteen in een voorbeeldgedicht zien. Supersoepel! Je wilt gelijk beginnen.

Marja Baseler Schrijf. Voor wie schrijf je? Waarover schrijf je?Strepen en schrappen. Door een vergrootglas kijken. Veel zeggen met weinig woorden. Onzinvers. Haiku. Rijmgedicht. Schrijven zonder stoppen.
En ga natuurlijk LEZEN! Heel, heel veel gedichten lezen, van goede dichters. Elke dag een, als een vitamientje. Zo ontwikkel je smaak, daar leer je goed van schrijven. Handig is de Scheurkalender voor Jeugdpoëzie 'Zwemmen met je kleren aan' of dit weblog. Plus de fantastische boeken met kindergedichten van Eva Gerlach, Annie M.G.Schmidt, Edward vd Vendel, Jaap Robben, Joke van Leeuwen, Simon van der Geest, Imme Dros, Ted van Lieshout, Koos Meinderts, Erik van Os, Theo Olthuis. Enzovoort enzovoort. Er zijn heel veel echt goede Nederlandstalige jeugddichters. Ook komt er in augustus een nieuw Poëziespektakel uit: Draken verslaan, met over de honderd gedichten en tekeningen.
Ben je goed (geworden)? Doe mee met de jaarlijkse gedichtenwedstrijd van Het Poëziepaleis. Elk jaar komt er een boekje uit met de 100 beste inzendingen, dit jaar was de publiekswinnaar zelfs op het jeugdjournaal. Misschien sta jij er volgend jaar in.
Vakantie? Voorbij voor je het weet. Veel plezier.

Gruffalokind

2011-06-27T09:52:00.001+02:00

'Kind,' zei de Gruffalo, 'luister goed,
ga nooit het bos in, wat je ook doet!'
'Hoezo? Wat is er dan mis met het bos?'
'De Grote Gevaarlijke Muis loopt er los.
Dat beest doet niks liever dan Gruffalo's eten -
ik heb hem gezien, dus ik kan het weten.
Ik ben op het nippertje aan hem ontsnapt!'
'Goh, hoe ziet hij eruit? Vertel dat eens, pap.'
Julia Donaldson. Uit: Het kind van de Gruffalo. Illustraties: Axel Scheffer. Vertaald door Fran de Jong. Lemniscaat, 2010.
Heerlijke follow-up van het eerste Gruffaloboek, met weer net zo'n gevaarlijk, afschrikwekkend beest waar elk kind natuurlijk meteen op af wil.

Bericht van het eiland

2011-06-22T08:45:00.002+02:00

mei een kersentuin
juli een cruiseschip
schatrijk het eiland
te veel speelgoed te veel snoep
te veel pizza te veel frites
de kinderen hebben het helemaal gehad
al die pretparken en dolfinaria
al die krokus enzovoorts vakanties
ze zijn het spelen hardstikke zat
leren willen ze lezen schrijven
sommen maken huizen bouwen de natuur redden
en verwend worden willen ze ook niet
opruimen doen ze zelf wel
dat vage gedienstige gedoe
ze willen U zeggen geen karel geen ria
heldere verhoudingen dat zachte
onderhandelen moet afgelopen zijn
ze willen niet voortdurend 'nou
vooruit dan maar' hun zin krijgen
scherpe afspraken
duidelijke regels
en straf willen ze ook
anders wordt het een bende

de kinderen zijn in opstand gekomen
ze hebben de telefooncentrales
bestormd van de regeringsgebouwen
en de radio en televisietoren bezet
nou moeten jullie eens goed luisteren
K. Michel. Uit: Zwemmen met je kleren aan. Scheurkalender Jeugdpoëzie. Van Gennep, 2010.

Juffrouw van Zanten en de 7 rovers

2011-06-20T09:08:00.001+02:00

Ze lagen al uren gespannen te loeren:
Kobus en Kalle, Johannes en Joep,
Gieltje en Berend. Alleen kleine Tim niet -
die wachtte thuis met de soep.

'YO! MANNEN!' riep Berend. 'Snel, trek je pistolen!
Daar komt-ie, de postkoets, vol geld en vol goud!'
Och hemeltje. Hadden ze toen maar geweten
wie ín de koets zat - want daar ging iets fout.

'HALT!' brulden de boeven. 'Je geld of je leven!'
'FOEI!' klonk het terug, 'wat is dát voor een taal!
Wij spreken hier altijd beleefd met twee woorden,
want zonder manieren is de wereld maar kaal.'

'Aangenaam, heren. Ik ben juffrouw van Zanten,
op-voed-des-kun-di-ge van mijn beroep.
Uw kind onbeleefd? Geen normen? Geen waarden?
en veel te brutaal, zoals hier deze groep?'
Het teken- en vertelplezier spatten van de pagina's in dit actuele rijmprentenboek over de tuttige juffrouw van Zanten die de rovers manieren wil bijbrengen en daar beslist in lijkt te slagen. Tót ze meedoen aan een opvoedwedstrijd, met een parelkettingvlinderdasjesjury en een wisseltrofee. Weg normen en waarden!
De rijmen zijn soms wat knullig en met rijmdwang maar het verhaal heeft vaart. De tekeningen knallen van de pagina's: absurdistische uitbarstingen in verf, balpen en potlood, alles dwars door elkaar heen, ogenschijnlijk rommelig maar een groot kijkfeest.
Mathilde Stein. Uit: Juffrouw van Zanten & de 7 rovers. Tekeningen Dorine de Vos. Lemniscaat, 2011. Leeftijd 6+.

Vaderdag

2011-06-19T09:18:00.002+02:00

De wind door het haar
Hand in hand door het land
Door bossen en zee
Voert hij mij met de wind mee
Oke stop! Dit gebeurt echt
Uit de weg, wij komen eraan
Ik ga voor hem staan
Hij komt achter mij aan
En gaat weer voor mij staan
Hij is de leukste papa (van de hele wereld)
Hij staat op nummer 1
Zoals hij is er geen
Geen Een!
Guusje (9). Dit bloedmooie vaderdaggedicht maakte ze tijdens mijn workshop 'Jeugdpoëzie' voor de Kinderkunstfabriek in Bunnik.

Zomer

2011-06-16T18:46:00.002+02:00

Over mijn blote voet
een kleine, zwarte tor.

In het gras, bol
van sappen:
een rode papaverbloem.

Op je haar
een vuurvlinder.
Een blauwe.

Blij en onthutst
om zoveel te veel

word ik en daarna jij
zonder pardon
door licht opgegeten.
Gil vander Heyden. Uit: Liefde zat je als gegoten. Clavis, 2008.
Poëzie pur sang. Heerlijk boekje.

Gebeurt alles misschien 42e editie Poetry International

2011-06-14T11:23:00.002+02:00

Gebeurt alles misschien
in een laboratorium?
Onder één lamp overdag
en miljarden 's nachts?

Zijn we wellicht maar een proefgeneratie?
Van het ene reservoir in het andere gestort,
in reageerbuizen geschud,
geobserveerd door iets meer dan een oog,
wordt ieder afzonderlijk
tenslotte met een pincet opgepakt?

Misschien anders:
zonder ingrepen?
De veranderingen voltrekken zich
volgens plan, vanzelf?
De naald van het diagram tekent langzaam
de zigzags die werden voorzien?

Misschien is er tot nu toe niets interessants te vinden?
Worden de controlemonitoren zelden ingeschakeld?
Alleen als het oorlog is en dan het liefst een flinke,
of bij zekere vluchten boven onze aardklomp,
of bij aanzienlijke migraties van punt A naar B?

Of misschien andersom:
hebben ze liever onbeduidende voorvalletjes?
Een klein meisje naait op het grote scherm
een knoopje aan een mouw.
De sensoren beginnen te fluiten,
het personeel loopt te hoop.
Ach, wat is dat voor wezentje
met binnenin een kloppend hartje!
Wat een bevallige ernst
terwijl ze de draad rijgt!
Iemand roept verrukt:
Ga het tegen de Baas zeggen,
hij moet zelf komen kijken!
Wislawa Szymborska. Uit: Einde en begin. Gedichten 1957-1997.
Vandaag start de 42e aflevering van Poetry International, ons grootste jaarlijkse internationale poëziefeest. Grote namen komen naar Rotterdam, zoals Les Murray uit Australië en Admiel Kosman uit Istraël en een lange rij andere dichters uit veel verschillende landen. Jammer genoeg dit jaar geen programma voor kinderen, hopelijk volgend jaar weer.
Wel zijn er vertaal- en andere workshops, masterclasses, poëzietheater, voordrachten, interviews, debatten, bundelpresentaties, prijsuitreikingen en veel, veel meer. Wie van gedichten houdt moet hier simpelweg naartoe. Een van de hoogtepunten: de première van een documentaire over de Poolse dichter en Nobelprijswinnares Wislawa Szymborska, vanavond op tv (Nederland 2, Uur van de Wolf).
Bijzonder aan Poetry is ook de toegangsprijs: je betaalt wat je kunt of wilt.
Laatste informatie over het festival steeds op http://www.poetry.nl/

Muis in heerlijk huis

2011-06-14T07:32:00.000+02:00

Na zeven dagen zoeken
vond Mejuffrouw Muis een huis
met uitzicht op de buren

Allemaal dezelfde tuinen
allemaal dezelfde schuttingen
allemaal dezelfde schuren

Een heerlijk rijtjeshuis
voor een heuse rijtjesmuis.
Mejuffrouw Muis koopt meubels, gordijntjes en spulletjes voor aan de muur. Maar ze is niet tevreden.
Lekker op de bank.
Chips.
Kaasje.
Glaasje wijn.
Mejuffrouw Muis had alles in huis,
alles om gelukkig te zijn.
Toch vond ze het niets.
Ze miste iets.
Elle van Lieshout & Erik van Os. Uit: Mejuffrouw Muis en haar heerlijke huis. Illustraties Marije Tolman. Lemniscaat, 2008. Leeftijd 4+.
Prentenboek, deels op rijm, uit de Mejuffrouw Muis-serie over muis met haar hondje Lucebert. Kreeg in 2008 een Vlag en Wimpel voor de feestelijke, fijn gepenseelde, humoristische tekeningen. De eenvoudige teksten zijn hier en daar licht flauw, had wat mij betreft meer in gezeten.

Fluiten en ander moois

2011-06-10T17:33:00.002+02:00

Fluiten
Als de vogel fluit, fluit ik ook.
Als ik fluit, fluit de vogel ook.

Ook al zit ik achter een ruit
en de vogel voor de ruit,
en allebei een ander geluid

als ik fluit, fluit de vogel ook.
Fluit de vogel, fluit ik ook.
Joris, 8 jaar.
Merel
Een vogel.
Hij vliegt hoog.
Hij maakt je blij.
Vliegen.
Merel, 7 jaar.
ZOET
smaakt goed
zoet is smullen
nooit vies

VIES
is zoet maar zelden
want zoet is lekker
ongezond

ONGEZOND
is zoet
als je er te veel van
eet

EET
maar mee
mmm…
ZOET!
Vito, 9 jaar.
Odilter
Een lange rechte staart
heeft mijn grote groene huisdier

Ik ben een beetje bang voor hem
voor zijn grote witte tanden

Zijn nek is vals gebogen
Ik geef hem ook krom voer

Zijn geniepige oogjes loeren naar mij
Dat vind ik eng
HEEL ENG
met nadruk op ENG.
Guusje, 9 jaar.
De kinderen van de Kinderkunstfabriek in Bunnik hebben vier weken lang geschreven of hun leven ervan af hing. Hier een paar van hun gedichten. Dank jullie wel, jullie waren fantastisch!

Zilveren Griffels en Penselen, Vlaggen en Wimpels

2011-06-09T14:08:00.004+02:00

Jaa! Ze zijn er weer: de Zilveren Griffels, Penselen en Vlag en Wimpels voor de beste kinderboeken van 2010. De winnende poëziebundels zijn hier op dit weblog besproken, plus een paar andere boeken ook. Gefeliciteerd iedereen!
Volgens de jury, onder voorzitterschap van Gerlien van Dalen - directeur van Stichting Lezen - kende 2010 een rijk aanbod, met ‘originele bewerkingen van grote klassiekers, potentiële klassiekers en nieuw vakmanschap’. Toch mis ik er wel een paar: 'Het regent zonlicht' van Koos Meinderts en 'De Zuurtjes' van Jaap Robben bijvoorbeeld. Hier de winnaars:
Tot zes jaar
En? - Kitty Crowther (De Eenhoorn)
Het boeboek - Imme Dros (Querido)
Vanaf zes jaar
Roodkapje was een toffe meid - Marjet Huiberts (Gottmer)
Hoe oma almaar kleiner werd - Michael de Cock (Querido)
Vanaf negen jaar
Dissus - Simon van der Geest (Querido)
Vliegen tot de hemel - Michael de Cock (Davidsfonds)
Informatief
Ik! Wie is dat? - Kinderuniversiteit van Tilburg (Zwijsen)
Meneer Kandinsky was een schilder - Daan Remmerts de Vries (Leopold)
Poëzie
Ik leer liedjes van verlangen, en aan je apenstaartje hangen - Bette Westera (Gottmer)
Hoera voor Superguppie! - Edward van de Vendel (Querido)

Vlag & Wimpels
Tot zes jaar
Angèle de Verschrikkelijke - Tine Mortier (De Eenhoorn)
Beu - Kaat Vrancken (Querido)
Vanaf zes jaar
Mees Kees - De Sponsorloop - Mirjam Oldenhave (Ploegsma)
Meneer G. - Gustavo Roldán (Van Goor)
Rosie en Moussa - Michael de Cock (Querido)
Vanaf negen jaar
Toen mijn vader een struik werd - Joke van Leeuwen (Querido)
Tonje en de geheime brief - Maria Parr (Terra Lannoo)
Het reuzenradmysterie - Siobhan Dowd (Van Goor)
Informatief
Inkt - Ceciel de Bie (Ploegsma)
Poëzie
Draken met stekkers - Edward van de Vendel (Querido)
Tikken tegen de maan - Joke van Leeuwen (Ons Erfdeel)
De Zilveren Penselen gaan naar:
Armandus de Zoveelste - Vanessa Verstappen, tekst Dimitri Leue (Terra Lannoo)
Kleuralles - Joëlle Jolivet (Harmonie)
Seizoenen - Blexbolex (Clavis)
Vlag & Wimpels
Avonturen van Baron von Münchhausen - 18 Nederlandse illustratoren, tekst Nicolaas Matsier (Hoogland & Klaveren)
De staart van meneer Kat - Tjalling Houkema (Gottmer)
Roodkapje was een toffe meid - Wendy Panders, tekst Marjet Huiberts (Gottmer)

Uit de hoogte

2011-06-08T10:26:00.001+02:00

Als je tegen haar zegt:
Wat heb jij een prachtige tekening gemaakt,
Dan zegt ze niet: Dankjewel,
Maar jouw tekening is ook heel mooi,

Integendeel, dan zegt ze minzaam:
Ja, wat is mijn tekening prachtig hè?
En dat terwijl de jouwe zo lelijk is!

Als ik jou was, vervolgt ze dan,
- Maar dat ben ik gelukkig niet -
Dan zou ik 'm maar verscheuren.
Rudy Kousbroek. Uit: Zwemmen met je kleren aan. Scheurkalender voor Jeugdpoëzie, 7 juni. Van Gennep, 2010.

Ballade van de dood

2011-06-06T12:17:00.004+02:00

De dood, wie kent - en vervloekt- hem niet? In hun 'Ballade van de Dood' - lied, sprookje, gedicht -wordt door Koos Meinderts en Harie Jekkers helemaal niets vervloekt. Op lichte toon veranderen ze de ongenode gast, nadat hij gevangen wordt gezet, in een welkome bezoeker.
Er was eens een koning, machtig en groot,
die had slechts één vijand, en dat was de Dood.
Waarom moest de Dood toch zijn leven bederven,
waarom was hij zo bang, zo bang om te sterven?
De Dood wordt gevangen. Iedereen gelukkig. Voor een poosje.
Men sprong van torens in diepe ravijnen,
men stoeide met leeuwen en wilde zwijnen.
Men dronk liters en liters vergiftigde wijn
en voerde wat oorlog, gewoon voor de gein.

Mooie vertolking door Klein Orkest op Youtube met tekeningen van kinderen van de Singel uit Willemstad. In het prachtige prentenboek met de inventieve illustraties van Piet Grobler wordt deze ode aan het leven en de dood een kijkfeest. Als het volk genoeg heeft van de drukte en het feesten toch alleen maar gaat vervelen, laat de koning de Dood los uit zijn kooi.
''Leve de Dood!' riep het volk dolgelukkig,
en ze leefden nog lang en stierven… gelukkig!'
Het verhaal verscheen in 1983 voor het eerst in de bundel 'Mooi Meegenomen'. Twee jaar later werd het door Koos Meinderts en Harrie Jekkers voor hun cd 'Roltrap naar de Maan' op rijm gezet. 'Ballade van de dood' kreeg in 2009 een Zilveren Griffel voor de tekst en een Vlag en Wimpel voor de illustraties.
Koos Meinderts en Harrie Jekkers. Uit: Ballade van de Dood. Illustraties Piet Grobler. Lemniscaat, 2009.

Tijdliedje

2011-06-03T11:42:00.003+02:00

Ik wou dat het altijd zomer was
zomer was
dat we dreven op een luchtbed
dat we zweefden op een wolk.

Ik wou dat het altijd herfst was

zomer herfst was
dat we blauwe bramen plukten
dat we blauwe monden kregen.

Ik wou dat het altijd winter was
zomer herfst winter was
dat we vroren tot we kraakten
dat we schaatsten tot we gloeiden.

Ik wou dat het altijd lente was
zomer herfst winter lente was
dat we renden door de regen

dat we lachten als een liedje.

Ik wou dat het altijd

zomer herfst winter lente was

dat het nooit was afgelopen

dat het weer begon.
Jos van Hest. Uit: Zwemmen met je kleren aan. Scheurkalender Jeugdpoëzie: 1 juni 2011. Samenstelling Karel Eykman en Ineke Holzhaus. Van Gennep, 2010.

Nog onbeleefd ook

2011-06-01T11:40:00.001+02:00

Dood, je hebt geen bevel
tot huiszoeking! Toch val je
hier lomp binnen,
op zoek naar ons.

Soms met een koud makende
uitnodiging, soms met
warmzalige beelden verleid je
mij jou te noden aan mijn tafel.

Soms sluip je achterbaks mooi
bloot mijn bed in en jaag je daar
mijn speeltje eenzaamheid weg.

Dood, ga weg, je bent maar
een vies, vettig ventje,
geen woord met een rokje aan.
Daniel Billiet. Uit: Alles gaat voorbij maar niets gaat over. Clavis, 2008. 14+
"Voor alle Greetjes in de hemel, op de aarde en op alle plaatsen" staat op het schutblad van deze bundel waarin Daniel Billiet in sprakeloosmakendsterke gedichten schrijft over zijn geliefde die de dood koos.
In een nawoord schrijft hij: "Ondanks het uiteraard erg persoonlijke karakter van deze gedichten beschouw ik ze ook als een vertolking van de gevoelens van nabestaanden die in hun familie of vriendenkring een dierbaar iemand hebben verloren aan zelfdoding. Degene die zich het leven beneemt, heeft voor zichzelf voor altijd alle wereldse ellende geschrapt. Maar alle studies tonen eensluidend aan dat de nabestaanden door die onherroepelijke beslissing ongewild en onbewust opgezadeld worden met een levenslange wond. Van de zelfgekozen dood van een ouder of kind of geliefde herstelt immers geen nabestaande ooit volledig.
En alle woorden, hoe fraai ze ook bijtend zingen, zijn maar vergeefse stamelingen in het donker."
Na een jaar
G'tje, je bent de lente nooit ontgroeid
en blijft
als schoonheidsvlekje op deze wereld.

Maar nu je graf mij tot de lippen komt
en ik elke dag en nacht zekerder weet:
alles gaat voorbij, maar niets gaat over

God was blind, G, voor jij mij
en ik jou zag.

En dood is de overtreffende trap
voor altijd altijd onderweg.

Liefde

2011-05-30T11:57:00.001+02:00

De lucht hing als een blok op het land,
onzichtbaar en massief.

Je gaat gekleed in de kleur van je haar,
in je ogen, je passen en je woorden.
Je bent hier en elders. Ik draag je me na

en huiver. Je bent te groot misschien,
of te dichtbij. Je onbereikbaarheid
is onvergeeflijk. Kon ik een vogel zijn -

maar de nauwkeurigheid ontbreekt me
zoals het vertrouwen. Ik kijk naar je

en huiver. Spreek me aan, want ik zwijg,
verdraag mijn wurggreep, verdraag
de onbeholpenheid, verdraag mij, liefde.
Mark Boog. Uit: Ik wil je. Selectie Dirk Terryn, illustraties Sabien Clement. De Eenhoorn, 2007. Leeftijd 14+.
Gedicht Mark Boog oorspronkelijk in: De encyclopedie van de grote woorden. Cossee, 2005.
'Ik wil je' is een bloemlezing, eerste in een serie van vijf, over de liefde. 'Ik wil je' gaat over passie, die vleugels geeft maar ze ook kan schroeien. Er staan gedichten in van bekende schrijvers als Tom Lanoye en Hugo Claus, jeugdauteurs als Edward van de Vendel en Joke van Leeuwen maar ook muziekteksten van Spinvis. Door deze gedichtenkeus is er geen duidelijke grens tussen jeugdpoëzie en gedichten voor volwassenen, al moet je wel wat ervaring in de liefde hebben om dit plezierig te kunnen lezen. Gedichten verschillen sterk van toon en stijl.

Toets

2011-05-25T17:24:00.001+02:00

Op school weer toets vandaag.
Mijn handen zweten angst
bij elke vraag. Ik ben zo
verward dat ik alles vergeet,
terwijl ik donders goed
het antwoord weet! Keer op keer
heb ik het mis, omdat mijn hoofd
een doolhof is.
Alle examenkandidaten veel succes!
Reine De Pelseneer & Leen De Pelseneer. Uit: Liever lief. De Eenhoorn, 2009.
Gedichten voor iets oudere kinderen (10+), over verliefd - in de war - blij - boos of moe zijn. Eenvoudige gedichten in mooi vormgegeven boek met grote kleurplaten.

Sparen voor later

2011-05-23T10:35:00.001+02:00

Ik ben een spaarverslaafde en wel van ouderwetse zaken.
Dat heb ik als mijn hobby.
Bijvoorbeeld: een typemachine, een hoornen telefoon,
een zwart-wit-tv, een platenspeler van Dual
(mijn vader zegt, dat zijn de beste!).

Ik spaar stofjassen.
Haha, jij weet niet eens wat dat is!
Ik spaar zelfgeborduurde boekenleggers, stoven,
wasborden en zinken teilen, moffen en (nieuw!) asbakken,
en wie weet, kan ik over vijftig jaar wel zeggen,

ik spaar boeken,
omdat er alleen nog maar e-boek is.
Mijn vader zegt,
spaar dan ook gelijk maar buitenspelen,

poëzie of vriendelijk lachen tegen een vreemde...

Maar misschien is over vijftig jaren sparen ouderwets,
omdat iedereen alleen maar heeft wat nodig is
en anders weggeeft aan iemand die dat niet heeft.
Spaar me die gedachte, zegt mijn vader,
idealisme is een mooie hobby!

Ja, omdat ik altijd alles spaar,
spaar ik dan ook zulke gedachtes op.
Soms lees je in een interview,
'Een gelukkig mens is iemand
die van zijn hobby zijn vak heeft gemaakt.'

Dat ben ik dan geworden.
Elma van Haren. Uit: Zwemmen met je kleren aan. Scheurkalender voor jeugdpoëzie. Van Gennep, 2011.

Bouw nooit een nest van kauwgum Tada! 100 jaar Annie M.G. Schmidt

2011-05-20T04:17:00.002+02:00

Er waren eens twee vogeltjes, die gingen samen trouwen.
Ze hadden het erover wat voor nest ze zouden bouwen.
Van takjes! Zei het mannetje, van takjes is het beste,
van takjes en van pluisjes maken alle vogels nesten!
Hè jakkes, zei het vrouwtje toen, dat is zo ouderwets!
Ik wil zo graag iets anders... iets moderns, en toch iets nèts.
Van plastic? zei het mannetje, of liever van beton?
Van rubber, of van ijzerdraad, of van gegolfd karton?
Je zegt maar wat je hebben wilt, ik zal het je wel geven,
al is 't een nest van kauwgummi, het is mij om het even!

Van kauwgum...zei het vrouwtje, dat is niet zo'n gek idee,
't is zindelijk, 't is zacht, het veert, het geeft een beetje mee.
Toen gingen ze aan 't bouwen, ergens midden in het woud.
Het werd het eerste vogelnest, van kauwgummi gebouwd!
En toen he nestje klaar was,werd het werkelijk heel lief.
Kijk toch 's, zei het vogelvrouwtje, keurig! Alsjeblief!
Ze legde er vijf eitjes in, en zei: Ziezo, da's dat.
Ga jij maar wormen zoeken; wees voorzichtig voor de kat!

Maar toen ze daar een poosje zat, dat was nou juist het gekke...
toen werd dat huis ontzettend lang, het huisje ging zo rekken!
De jonkies kwamen uit het ei, ze zeiden netjes: Piep!
Maar ja, je kon ze haast niet zien, ze zaten wel erg diep.
Het nest werd aldoor langer, 't was een soort van kous geworden.
De vogels konden er niet bij. Er was iets niet in orde!
En alle vogels in de buurt die lachten zich een kriek
en riepen: Kijk nou toch's! Ha! Een nest van elastiek!

Het mannetje zei: Zie je wel? En heb je nou je zin?
Wat jammer nou, zei het vrouwtje, 't was zo aardig in het 't begin,
maar nou is 't net een kerkezak. Het kan niet. Het is fout.
Toen hebben die twee vogeltjes een ander nest gebouwd,
van takjes en van twijgjes en van veertjes en van watjes,
van strootjes en van pluisjes en van ditjes en van datjes.
Ze brachten alle vijf hun kinders in het nieuwe huis...
Hè, hè, zei 't vogelvrouwtje, 't was een vreselijk abuis!
En zij heeft heel haar leven aan de kinderen geleerd:
Bouw nooit een nest van kauwgum, want het is beslist verkeerd.
Vandaag precies honderd jaar geleden werd Anna Maria Geertruida Schmidt geboren in het Zeeuwse Kapelle. Wat een geluk voor ons. Prachtige gedichten, versjes en verhalen waar we ons dag-in-dag-uit eindeloos aan kunnen laven.

Annie M.G.Schmidt. Uit: Ziezo, de 347 kinderversjes. Tekeningen Wim Bijmoer, Jenny Dalenoord, Carl Hollander, Jan Jutte, Mance Post, Thé Tjong-Khing, Peter Vos en Fiep Westendorp. Querido, 2004. Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.
Annie M.G. Schmidt
Dossier Annie MG Schmidt KB
Annie M.G.Schmidt 100 jaar
Versjes van Annie
Annie M.G. Schmidt · dbnl
Win een exemplaar van Floddertje (zie: win)

De weg naar school

2011-05-18T12:14:00.001+02:00

De weg naar school is vol gevaren,
om de hoek gaat het al mis,
want daar staat een hond te grommen
dat hij dol op kinderen is.
Eerst begint hij hard te blaffen,
dan laat hij zijn kaken zien.
Een valse bek vol scherpe tanden,
ik tel er zo een stuk of tien.

De weg naar school is vol gevaren,
na de hoek dan komt de straat
met die enge hoge huizen
waar het oude pakhuis staat.
Uit het pakhuis komen armen
die je wurgen tot je stikt
en al smeek je om genade,
je wordt gepakt en ingeblikt.

De weg naar school is vol gevaren,
na de straat dan komt de sloot
met het water dat kan praten
met de stem van Broertje Dood.
Eerst begint hij lief te smeken,
maar algauw dan wordt hij boos.
Dan verschijnt zijn bleke handje
in het water bij het kroos.

Het is maar elf minuten lopen
en als ik hard hol hooguit vijf.
Vijf minuten hardop hopen
hou die griezels van mijn lijf.

Vijf minuten en dan veilig?
Nee, op school begint het pas,
want de school is vol gevaren
met dat monster voor de klas.
Geen wonder dat ouders hun kinderen massaal met de auto naar school brengen. Al helpt dat natuurlijk niks. Geweldig gedicht van Koos Meinderts met een heerlijke cadans.
Koos Meinderts. Uit: Verdriet is drie sokken. Illustraties Annette Fienieg. Lemniscaat, 2008. Er hoort een cd bij met liedjes van Thijs Borsten, gezongen door Harrie Jekkers&Fay Lovsky, met o.a. Eric Vaarzon Morel (flamencogitaar) en Eric Vloeimans (trompet).

Over opa's, sportvissen en draken

2011-05-16T11:25:00.000+02:00

Opa's gaan niet lang mee. Ik had er een met wie ik samen alles kon. Meteen
toen ik hem zag, werden wij vrienden voor altijd.
Nu is hij dun geworden. Je kijkt zomaar door hem heen.
Ik zie hem niet zo vaak meer. Maar we zijn elkaar nooit kwijt.
Toen Fu dit over mijn schouder heen las, was hij
jaloers. Toch had ik hem van mijn opa gekregen.
Een klein groen draakje, van plastic zou je zeggen,
in een plastic ei dat je kon openschroeven. Ik kreeg
hem toen alles al gebeurd was en mijn opa op het punt stond
te verdwijnen, al wist ik dat nog niet.
....
Fu ik weet niet of ik weten wil wat je
me aldoor vertellen wil aldoor vertellen wil
over mijn opa de Onvergelijkelijke Held
het is waar maar ik was er zelf bij en je hebt het me hebt het
me al zo gruwelijke grondeloos vaak verteld.
...
Als ik over mijn opa schrijf, gaat het vanzelf rijmen.
mijn opa was iemand met lachrimpels hier die bewogen
als hij lachte kwam er een soort vleugeltjes naast zijn ogen
en op een nacht is hij zo naar de maan gevlogen
'Wanneer het u ontbreekt aan tijd of zin, heer,' zei Fu, 'wil ik mij
er ook wel aan wagen. Wij Draken hebben vanouds gevoel voor
Heldhaftigheid.'
Hoe dat worden zou:
MIJN HEER DE HELD (door FU)
daar moest ik niet aan denken.
Dus begon ik maar.
Laat het maar aan Eva Gerlach over om met ongelooflijke precisie, distantie en dansende taal grappig en liefdevol over ingewikkelde zaken als mateloze bewondering voor je aftakelende opa, verlies en verdriet te schrijven/dichten.
Eva Gerlach treedt weinig voor het voetlicht, maar o wat schrijft ze geweldig. Iedereen die van huppelende mijnenveldtaal, poëzie, opa's, draken en sportvissen houd: lezen dit boek!
Eva Gerlach. Uit: Het punt met mij is dat ik alles kan. Tekeningen Charlotte Vonk. Querido, 2008.

De zon schijnt streepjes

2011-05-11T16:10:00.001+02:00

Leeuw
De zon schijnt streepjes
Ik zie een kop tussen de struiken
Het is een loerende, lenige leeuw
Bruin en gelig van kleur
Soepel kruipt hij in het rond
De zon schijnt streepjes
Ik zie een kop tussen de struiken
Wegrennen.
Ruud Boels, 9 jaar, groep 6.
Dit gedicht is één van de 100 winnaars van de gedichtenwedstrijd Kinderen en Poëzie 2010-2011 en staat in de bundel 'De zon schijnt streepjes'.
Duizenden kinderen van 6-12 doen elk jaar mee. Ze schrijven, thuis of na een poëzieles in de klas, een gedicht en sturen dat op. Het is een bonte verzameling van lange, korte, rijmende, grappige en stoere gedichten, uitgekozen door een vakjury onder leiding van dichter Kees Spiering.
De hoofdprijs was voor het gedicht 'Einde' van Lukas Schaap, 10 jaar uit groep 7:
Einde
Hij kwam achter me aan
te groot te sterk te snel
voor mij en ik struikelde
over mijn woorden

Hij was vlak achter me
zijn hete adem in mijn nek
ik schreef mijn zwaard door zijn hart
liet rood bloed gutsen...gutsen
want dat klinkt zo lekker, gutsen

Hij lag toen daar, doodstil zo stil
en ik had geen woorden meer
ik keek
een rilling door zijn lijf...mijn lijf

Ik heb hem vermoord
met mijn lievelingspen
in drie woorden was hij dood
Lukas Schaap, 10 jaar, groep 7.
Uit: De zon schijnt streepjes, bundel Kinderen en Poëzie 2010-2011. Stichting Poëziepaleis 2011.
Je kunt de bundel hier bestellen: http://www.poeziepaleis.nl/webshop
Informatie over Kinderen en Poëzie: http://www.poeziepaleis.nl/projecten/kinderen-en-poezie/start.
Je kunt hier ook vast je gedicht voor de wedstrijd van volgend jaar opsturen.

Konijntjesbrood

2011-05-09T10:58:00.001+02:00

Eekhoorntjesbrood

"De nacht gooide zijn donkerste deken over het land. En de maan stond hoog aan de hemel.

Achter één raam van het koninklijk paleis
bleven de kroonluchters branden...

De koningin danste neuriënd door de kamer.
Ze draaide vrolijk rondjes tot bij de lege wieg. Alles duizelde
om haar heen.
Een wit konijntje, lief en zacht.
Tralala, met lange oren...
Ik wil dat het nog deze nacht
-vier witte pootjes!- wordt geboren.
Een konijntje...Dat wou ze o zo graag.
Eerst was het alleen maar een hartenwens geweest,
maar nu stond ook haar buik bol van verlangen.

De koning kwam goedgemutst de kamer binnenlopen.
De koningin walste hem zingend tegemoet, haar handen
als konijneoren op haar hoofd.
Ik draag ons -falderie- konijn!
Hoera! Ik voel het al bewegen!
Van alles wat ik van je heb gekregen
zal dit het allermooiste zijn."
Maar wat een pech. De koning wil geen konijn maar een eekhoorn. Met rode staart. De koningin houdt - in rijm - voet bij stuk, een konijn wil ze en niks anders. De koning neemt, eveneens in rijm, het koninklijke besluit tot een eekhoorn. Ze komen er niet uit.
André Sollie lost het prachtig op, in mooie, rake taal en met inventieve, kleurrijke illustraties die ieder afzonderlijk een kunstwerk zijn. Met een leuke grap aan het begin van het boek.

André Sollie. Uit: Konijntjesbrood. Querido 2011.

Moederdag De regenworm en zijn moeder

2011-05-08T10:50:00.000+02:00

Er was een regenworm in Sneek
die altijd naar de sterren keek,
en fluisterde: Hoe schoon, hoe schoon...
Zijn moeder zei: Doe toch gewoon,
kijk naar beneden naar de grond,
dat is normaal, dat is gezond,
kijk naar beneden zoals ik...

En toen? Toen kwam de leeuwerik!

Het wormpje, dat naar boven staarde,
zag hem op tijd en kroop in d'aarde,
maar moe die naar beneden keek
werd opgegeten (daar in Sneek).

Dus doe nooit wat je moeder zegt,

dan komt het allemaal terecht.
Annie M.G. Schmidt. Uit: Ziezo. De 347 kinderversjes. Tekeningen: Wim Bijmoer, Jenny Dalenoord, Carl Hollander, Jan Jutte, Mance Post, Thé Tjong-King, Peter Vos, Fiep Westendorp. Querido, 2004.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

Oorlog

2011-05-05T09:13:00.001+02:00

Oorlog als driftige muziek
Ik kan niks doen
Ik, ik ben maar één
Maar alleen

Waarom?
Wie heeft dit bedacht?
Was het god?
Waren het de mensen?
Of was het de oorlog?

Als een verslindend beest
eet het de liefde
en de vrede op.
Sebastiaan. Uit: Zwemmen met je kleren aan, Scheurkalender Jeugdpoëzie 2011. Samenstelling Karel Eykman en Ineke Holzhaus. Van Gennep, 2011.

Zoen

2011-05-04T18:25:00.003+02:00

Soms moet ik je opeens
zoenen geven,
dat gaat gewoon vanzelf.
Voordat ik het weet,
is het al gebeurd
en heb je weer een zoen
en nóg een zoen.
Moet je maar niet zo lief zijn.
Ik kan er niks aan doen!
Goed nieuws voor jeugdpoëzie- en Theo Olthuisliefhebbers : zijn nieuwste dichtbundel 'Hoera, ik ben weer wakker' is uit.
Achtenveertig huis-, tuin- en schoolgedichten voor kinderen van ongeveer 5-8, in de van Olthuis bekende minieme, onderkoelde stijl, heel geschikt om met je kind uit het hoofd te leren in de file of tijdens lange, saaie autoritten.
Met als intrigerend grapje dat, net zoals in zijn vorige bundel 'Lampje voor de nacht' het gedicht 'Toverbril' uit de eerste bundel (In je hoofd kun je alles) werd herhaald, hier het gedicht 'Op slot' uit 'Lampje voor de nacht', weliswaar iets gewijzigd, staat.
Theo Olthuis. Uit: Hoera, ik ben weer wakker. Illustratties Charlotte Dematons. Holland, 2011.
Website Theo Olthuis

Mei

2011-05-02T11:16:00.001+02:00

Het is de tovermaand mei. Oude, bekende woorden, ooit nieuw en revolutionair, over, eeuwig jong, liefde
Een nieuwe lente en een nieuw geluid:
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,
Dat ik vaak hoorde in een zomernacht
In een oud stadje, langs de watergracht -
In huis was 't donker, maar de stille straat
Vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat
Nog licht, er viel een gouden blanke schijn
Over de gevels in mijn raamkozijn.
Dan blies een jongen als een orgelpijp,
De klanken schudden in de lucht zo rijp
als jonge kersen, wen een lentewind
In 't bosje opgaat en zijn reis begint.
Hij dwaald' over de bruggen, op den wal
Van 't water, langzaam gaande, overal
Als een jonge vogel fluitend, onbewust
Van eigen blijheid om de avondrust.
En menig moe man, die zijn avondmaal
Nam, luisterde, als naar een oud verhaal,
Glimlachend, en een hand die 't venster sloot,
Talmde een poze wijl de jongen floot.

Zo wil ik dat dit lied klinkt, er is één
die ik wèl wenste, dat mijn stem bescheen
Met meer dan lachen van haar zachte oog...
Heil, heil, ik voel hier handen en den weken boog
Van haren arm. Een koepel van blind licht,
Mild nevelend, omgeeft mijn aangezicht,
Mijn stem brandt in mij als de gele vlam
Van gas in glazen kooi, een eikestam
Breekt uit in twijgen, en jong lover spruit
Naar buiten: Hoort, er gaat een nieuw geluid:
Een jonge veldheer staat, in 't blauw en goud
Roept aan de holle poort een luid heraut.
...
Toen speelden eerst de gnomen op hun trom
en toen de elven op hunne cymbalen,
toen Tritons, toen wij alle saam, verhalen,
Lange verhalen zang en droefenis.
Toen werden de uren van hun taak gewis
En zetten haar daar neer en lieten mij
Met haar alleen en gingen in een rij,
En zagen met de anderen samen toe.
Ik groef een graf waar golven komen toe-
Dekken het zand en legde haar daar neer,
Daarover zand: de golven komen weer
En dalen weer met lachen of geschrei -
Daar ligt bedolven mijne kleine Mei.
Herman Gorter. Fragment uit: Mei. Een gedicht. Bron: De Nieuwe Gids. Jaargang 4. W. Versluys, Amsterdam 1889
Mei. Een gedicht. KB. Het hele gedicht is te lezen op de site van de DBNL.

Verveling

2011-04-25T09:54:00.003+02:00

Met de bijl van mijn vader
door de straat lopen. Iedereen kijkt.

Lapjes lucht aan flarden. Pats. Rondvliegende
blokjes wolk.

Takjes van de boom. Pats pats. Het
regent groene snippers.

Tuinhek in elkaar. Pats pats pats. Stukken
hout op de vlucht.

De staart van die valse hond van
de buren. Pats pats pats pats. Overal bloed.

Niet in het echt hoor. Ik kan

niet tegen bloed.
Diet Groothuis. Uit: Wie heeft hier met verf lopen smijten? Querido, 2010.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.

bijna Pasen, lente

2011-04-22T09:36:00.000+02:00

het is lente, de dakpannen
drogen in de zon
we hebben lang gewacht
terwijl we in de auto zaten
en de regen hoorden op het dak
(ook dat was tijd die wij
genomen hebben)

het is lente, in het bos
ontkrullen zich de varens
als de halzen van violen
en aan de palen hangen
groene druppels isolatieglas
te glinsteren

het is goed om nu te wachten,
te kijken en te luisteren

en te weten dat er dingen zijn
om het zonlicht op te vangen
ze deden dat al voor wij
hier verschenen, en ook als wij
er niet meer zijn, het licht
zal niet verloren gaan.
Mirjam van Hee. Uit: De bramenpluk. De Bezige Bij, 2002.

Daarom hou ik van je (duet voor twee monsters)

2011-04-20T17:21:00.001+02:00

Je bent lelijk en vet,
een lastig portret,
je hebt hoorntjes op je kop.
Je bent vies en je drinkt,
je hebt een hangbuik, je stinkt,
je hebt wratten met haren erop.
En daarom hou ik van jou.

Je bent wreed en ruw,
stiekem en sluw,
boosaardig, vals en venijnig.
Je bent onoprecht,
door en door slecht,
gierig, gemeen en sjagrijnig.
En daarom hou ik van jou!
Colin McNaughton, vertaling Kien Seebregts. Uit: Er staat een taart in lichterlaaie. Jan van Coillie. Ill. Harmen van Straaten. Maretak/Davidsfonds/Infodok, 2004.

Koe langs Nesdijk

2011-04-18T08:11:00.000+02:00

We zijn gescheiden door een oog, een sloot. Ze heeft haar poten
vierkant aan de grond, onthaast kijkt ze

niet op of om. Haar wei is groot, haar huid
een landkaart waar geen blind gebied op
voorkomt want ze kent met heel haar lijf

haar plaats: ze graast en heeft
niets aan haar kop dan gras, vandaag
alweer een dag met zon, het kan niet op.
Hester Knibbe. Uit: Bedrieglijke dagen. De Arbeiderspers, 2008.

Crowdfunding film Een heel lief konijn

2011-04-14T10:25:00.001+02:00

Op een dag kreeg mevrouw Klein een staart.
Ze wist niet wat ze zag.
Het was de staart van een konijn.
Ze zei niets, ze gaf geen kik.
Maar het bleef niet bij een staart.
De oren van mevrouw Klein
Bleven groeien en groeien...
Gelukkig is er ook een meneer Klein. Die ziet de oren van zijn vrouw en bedelft haar onder kusjes. ‘Ik vind je lief zo,’ zegt hij. ‘Je bent een heel lief konijn.’
Het boek 'Een heel lief konijn' van Imme Dros – in 1993 bekroond met de Woutertje Pieterse Prijs - wordt waarschijnlijk verfilmd. Tenminste, als het lukt om de film te financieren via CineCrowd.
Regisseur Camiel Schouwenaar ziet in het boek een surrealistische, tragikomische film over een vrouw die ontdekt dat er konijnenoren uit haar hoofd groeien. De regisseur wil zijn filmproject via crowdfunding financieren. Het project ‘Lief Konijn’ staat op de website van CineCrowd, een nieuw podium voor filmmakers. Particulieren en bedrijven kunnen een project sponsoren om zo de film gefinancierd te krijgen. Als beloning kun je op de website een ‘reward’ kiezen. Van een bezoek aan de filmset, je naam op de titelrol tot premièrekaartjes. Jij bepaalt hoe je betrokken wilt zijn bij het project.
Imme Dros. Uit: Een heel lief konijn. Querido 1992/2007.

Verwarrende werkwoorden

2011-04-11T12:01:00.001+02:00

(fragment)
Lopen wordt liep,
maar hopen niet hiep.

Laten wordt liet,
maar praten niet priet.

Stinken wordt stonk,
maar hinken niet honk.

Mogen wordt mocht,
maar drogen niet drocht.

Winnen wordt won,
maar pinnen niet pon.

Vallen wordt viel,
maar ballen niet biel.

Zitten wordt zat,
maar spitten niet spat.

Schenken wordt schonk,
maar denken niet donk.

Weten wordt wist,
maar meten niet mist.

Zullen wordt zou,
maar vullen niet vou.

Zwemmen wordt zwom,
maar klemmen niet klom.

Ja. Maar waarom?
Joke van Leeuwen. Uit: Waarom een buitenboordmotor eenzaam is. Stichting Ons Erfdeel vzw, 2005.
Interessant, grappig boek over taal. Joke van Leeuwen laat zien hoe onlogisch onze taal is, bijvoorbeeld met het zinnetje Ik vierf me blauw, ik donk dat dat mooi sting. Ze geeft ook handige ezelsbruggetjes, bijvoorbeeld voor de tussen-n bij plantennamen (is het nou paardebloem of paardenbloem?):
Het eerste heeft poten, het tweede heeft stelen?
Dan moet er geen ennetje tussen de delen.
Zo’n regel vergeet je nooit meer. Geweldig boek.

Man met witte billen

2011-04-07T07:41:00.000+02:00

Het stomme was dat hij niets zei,
stond midden op het pad, keek bangig naar mij.
Ik riep: 'Dag meneertje, heb jij
je kleren daar achter de struiken wel opgevouwen?
Kijk maar uit, je wordt nog verkouwen.'
Hij stapte opzij, in de verte hoorde je banden
knerpen over de weg van de andere kant.
'Ha,' zei Daan, 'witte billen hè, zag je
hem gaan? Als een scheet door de brandnetels met dat piepkleine
piemeltje onder zijn hand!'
Eva Gerlach. Uit: Hee meneer Eland. Tekeningen Charlotte Vonk. Querido, 1999.
Dit gedicht is geplaatst met toestemming vooraf van uitgeverij Querido.